Strata zawsze pozostawia ślad. I nawet jeśli uda się go zetrzeć niecierpliwą dłonią, bruzda cierpienia zostaje. Na zawsze.

Prawdziwa bliskość, ta absolutna, nieskończona, to mieć z kim pomilczeć. Kiedy sama obecność tej osoby daje ci energię. Daje siłę, poczucie wspólnoty i bezpieczeństwa.

...bo przecież lepiej czekać na spotkanie, które nie nadchodzi, niż na spotkanie, którego nigdy nie będzie.

Szpital. Sale pacjentów, operacyjne, reanimacyjne i zabiegowe. Brutalna kraina wielkich cierpień. I pole walki z odmawiającym współpracy organizmem. Ciałem, które swój bunt wyraża chorobą.

Pamiętasz? Powiedziałem ci kiedyś, że będę cię kochał do końca świata i o jeden dzień dłużej. Kłamałem. Zawsze będę cię kochał.

Cudze szczęście potrafi ranić równie mocno jak własne nieszczęście.

Nie chciała słyszeć żadnych słów pocieszenia. Żadnych. Nie było słów zdolnych ją pocieszyć. Ludzkość ich jeszcze nie wynalazła.