Gdy patrzę na morze

Morze jak obrus z połyskliwej tafty
rozpostarty na Bożym ołtarzu,
z pereł wspaniałych pyszni się haftami,
czasem się burzy w swych głębinach,
wznosząc potężne dzikie grzywy fali.
Coś ciągnie na brzeg spienione bałwany,
a on pod ciężarem ich sklepień znika pogrzebany.