To walka między dawnym światem a tym tu, między wspomnieniami a teraźniejszością. Czuł, że mimo tego, że jest w jakimś najodleglejszym zakątku, gdzieś, gdzie jest ciemność, to nie wolno mu zatracić marzeń...

-Ja nie mogę- warknął- ale to miłe! Pędzę, ile sił w łapach, wiatr mierzwi mi sierść i delikatnie łaskocze. Czuję, że przestrzeń jest nieskończona, a ja jestem naprawdę wolny...