Jest mit i jest rzeczywistość - jedno opowiadamy, drugie skrywamy. Tworzymy potwory w nadziei, że nauki zawarte w opowieściach o nich posłużą nam za wskazówkę, gdy napotkamy na najgorsze okropności w świecie realnym. Nadajemy zmyślone imiona naszym lękom i modlimy się, by nie spotkać nic gorszego ponad to, co sami stworzyliśmy.
Kłamiemy, by chronić nasze dzieci, a jednocześnie kłamiąc, narażamy je na największe niebezpieczeństwo.