W architekturze, rzeźbie, urokliwym pejzażu Bolesławca utrwala się wartki rytm codziennego życia. Dynamiczna współczesność na każdym kroku odciska trwałe piętno: na starannie odrestaurowanym kolorowym rynku, w harmonijnej kompozycji architektonicznej nowego śródmieścia, w rozmachu strzelających w niebo sylwetkami wieżowców nowych dzielnic mieszkaniowych. (…) Pozostając tu i pracując nie trzymamy „straży nad Odrą”, ale żyjemy i tworzymy dla siebie, dla społecznego i narodowego pożytku, dla teraźniejszości i przyszłości. To przecież miasto lat dziecinnych dla drugiego już pokolenia Dolnoślązaków – mieszkańców Bolesławca. Nie kryjemy więc satysfakcji i szczerego sentymentu do uroczego grodu nad Bobrem, z rozrzewnieniem sięgając do wspomnień, ale też trzeźwo kalkulując wymiary potrzeb dnia jutrzejszego. Budowaliśmy to miasto sercem, stąd jego uroda, niepowtarzalność, pełny renesans.

Ma Bolesławiec swój kombinat o przydługiej nazwie: Zjednoczone Zakłady Górnicze Surowców Szklarskich i Ceramicznych „Vitrocermin”, kierowany przez pierwszego w lokalnych dziejach fachowca z tytułem doktorskim: dra inż. Ryszarda Awłasewicza. Absolwent Wydziału Geologicznego krakowskiej AGH – przez7 lat sprawował funkcję głównego geologa w ZG „Konrad”, nim w czerwcu 1967 r. trafił do „Surminu”, zostając najmłodszym dyrektorem w skali Zjednoczenia. Doświadczenie „miedziowca” szybko przyniosło ściśle wymierne rezultaty: rozpoczęło się pasmo sukcesów ekonomicznych, prasa dolnośląska rozpisywała się o bolesławieckim „białym zagłębiu” glin kaolinowych i ceramicznych. Krajowy monopolista w wydobyciu poszukiwanego surowca rozrósł się do rozmiarów potentata.