Społeczeństwo demokratyczne nie działa automatycznie. Do osiągnięcia powodzenia trzeba dwóch rzeczy. Pierwszy warunek to czujny i zainteresowany wyborem polityków do kierowania krajem elektorat oraz kontrola nad nimi sprawowana siłami opinii publicznej. Po drugie, w społeczeństwie demokratycznym muszą istnieć uczciwe i kompetentne partie polityczne, żeby dać mu możliwość wyboru alternatywnego przywództwa.

Obywatele muszą być przygotowani na wspieranie przywódców, na których głosowali, poprzez podjęcie działań, a także akceptację dyscypliny i poświęceń, koniecznych do osiągnięcia ustalonych celów. Im na mniejsze starania i poświęcenia gotowi są ludzie, tym skromniejszy jest wzrost gospodarczy. Im luźniejsza dyscyplina społeczna, a konsens bardziej rozmyty, tym słabsze będą wyniki gospodarcze i niższa wydajność.

Zasada: jeden człowiek, jeden głos, to najtrudniejsza forma rządów. Co jakiś czas wyniki wyborów mogą być nieodpowiedzialne. Ludzie bywają czasem nieprzewidywalni. Nudzi ich stała, powolna poprawa życia i w porywach lekkomyślności głosują za zmianami dla samych zmian.

Kto chce mieć dobre rządy, musi mieć dobrych ludzi na czele rządu.

Najważniejszą próbę wartości systemu politycznego stanowi to, czy pomaga on społeczeństwu osiągnąć warunki prowadzące do podniesienia poziomu życia większości mieszkańców oraz umożliwienia im maksymalnego zakresu swobód osobistych w porównaniu ze swobodami przysługującymi innym.

O historii narodu nie decyduje jedna czy dwie przegrane lub wygrane w wyborach. To długi, nieustający proces, który nie jest zależny od osób czy osobowości, ale od działających w danym środowisku sił politycznych, społecznych i narodowych.

Praca rządu polega na... podejmowaniu wiążących decyzji, żeby ludzie mogli prowadzić swoje sprawy w warunkach pewności i stabilności.

Przywódcy muszą mieć zdolność planowania i kreślenia drogi naprzód, a także odznaczać się męstwem, niezbędnym do utrzymywania kursu...

Przywódca polityczny musi natomiast nakreślić przed ludźmi wizję przyszłości, potem musi przełożyć ją na rozwiązania polityczne i przekonać ludzi, że warto je poprzeć, a w końcu zachęcić ich do wspomożenia go we wcielaniu tych rozwiązań w życie.