Gdy decyduję się przywdziać skórę szakala, liczy się dla mnie osiągnięcie celu. Nie dostrzegam w sobie czy w innych wrażliwych istot ludzkich, ale traktuję ludzi jako środek do uzyskania czegoś. Osądzam, obwiniam, jestem wymagająca i autorytarna.

Kiedy przywdziewam skórę żyrafy, mam ochotę pozostać w kontakcie z tym, co jest żywe zarówno we mnie, jak i w innych ludziach. Pozostaję w chwili obecnej i z życzliwością przyjmuję to, co się wydarza. Nie wracam do utartych wzorców i cierpienia z przeszłości, ani nie zawracam sobie głowy tym, jak dalej działać, nie skupiam się usilnie na szukaniu rozwiązań. Żyrafa ma ogromne serce i dlatego Marshall zdecydował się na to, aby symbolizowała komunikację płynącą z serca.

Gdy słyszę o tym, że poszłaś na randkę z moim szefem, to czuję niepokój. Potrzebuję bezpieczeństwa i zaufania. Czy w rozmowie z nim mogłabyś przemilczeć to, co powiedziałam ci na temat mojej pracy?

Nie sądzę, że samo dawanie przestrzeni emocjom w znacznym stopniu przyczynia się do transformacji naszych szakali. Tak długo jak będziemy żyli w przekonaniu, że to ktoś inny je wywołuje i że to jedynie ten ktoś może zmienić świat na taki, w którym będziemy mogli być szczęśliwi, tak długo wszelkie rzucanie gromów i wściekanie się będzie jedynie pożywką dla szakala.