Nie tylko miała pośladki w kształcie truskawki, a pięty jak dwa jabłka - we wnuczce pani Embury można było dopatrzeć się wielu kuszących owoców; jedne widać było jak na dłoni, niczym w sałatce z bitą śmietaną skropionej odrobiną rumu, inne zaś ukryte były Bóg wie gdzie, niby pod karmelową polewą. Tamtego wieczoru, gdy po rozmowie z Eugenią Embury i po kilku kieliszkach brendy ruszyliśmy razem w stronę obozu, głowę miałem pełną ogrodniczych porównań (może tylko do jarzyn nie znajdowałem żadnych odniesień), a zachowanie Jojo nie poskramiało bynajmniej mojej wyobraźni.