Teraz z perspektywy czasu łatwiej jest mi zrozumieć, dlaczego, Bóg w moim życiu pozwalał na cierpienie, dopuszczał, bym doświadczyła mocy złego, tak mocno, że wydawałoby się, iż nie będę w stanie się od tego wyzwolić. Dopiero teraz wiem, że to wszystko, co wydarzyło się w moim życiu, miało sens i logikę. Bóg chciał, bym poznała życie w ciemności, a ponieważ znał moje serce - wiedział, że pewnego dnia usłyszę cichutki głos Ducha Świętego i otworzę drzwi serca na jego Słowo.

Drogi czytelniku, napisałam to świadectwo, by podzielić się z Tobą swoją drogą do Pasterza, który stał się dla mnie jedynym drogowskazem do Boga. Drogą do kogoś, o kim wiedziałam od dziecka, jednak go nie znałam. Drogą pełną odstępstw, doświadczeń, które zapewne nie będą obce również i Tobie. Drogą prób i błędów w zrozumieniu istoty Boga i w poszukiwaniu o nim prawdy.

Wolność, jaką uzyskałam modlitwą w trakcie walki duchowej (w katolicyzmie takie walki nazywane są egzorcyzmami), sprawiła, iż moje życie zmieniło się diametralnie. Iść za Jego głosem to świadectwo mojego nawrócenia, poznawania i odkrywania Boga.