Wydawało mi się niepojęte, że w wieczornej modlitwie mam się modlić tylko za ludzi. Dlatego, gdy moja matka pomodliła się ze mną i obdarzyła pocałunkiem na dobranoc, po kryjomu odmawiałem jeszcze dodatkową ułożoną przez siebie modlitwę za wszystkie stworzenia: ‚Kochany Boże, chroń i błogosław wszystko, co oddycha, zachowaj od wszelkiego zła i daj spokojny sen.

Jestem życiem, które pragnie żyć, pośród życia, które pragnie żyć.

Wiedza o życiu, którą my, dorośli, mamy do przekazania młodym, nie brzmi zatem: "Rzeczywistość przetrzebi wasze ideały", ale: "Zrośnijcie się tak z waszymi ideałami, aby życie nie mogło was ich pozbawić".

Postanowiłem, że nie poddam się temu tragicznemu procesowi nabywania rozsądku.