Jeśli jesteś wzburzony albo przygnębiony czy też rozczarowany swoim chrześcijaństwem, nie myśl, że jesteś wyłączony z gry, która toczy się gdzieś daleko. Jesteś w samym jej środku. Jesteś tam, gdzie rodzi się świętość, tam, gdzie się potyka i upada. Wyznaj Bogu, żeś upadł, rozważ uczciwie przyczynę swego upadku i dzięki Jego przebaczającej łasce wróć znowu na drogę Pana. Wstań i idź.

Kiedy Boży porządek zwierzchnictwa zostanie uznany na samym początku, stworzy to jak najbardziej sprzyjający klimat, by przyjąć przewodnictwo. Położy to podwaliny pod działanie rodziny w jedności. Zamiast współzawodniczyć ze sobą, zamiast tego, by każdy szedł własną drogą, rodzina stworzy zespół, dążący do tego, by znaleźć drogę Bożą i nią kroczyć. Przypominać będzie załogę samolotu, którą czeka trudne lądowanie. Członkowie załogi robią wszystko, co w ich mocy, by pomóc pierwszemu pilotowi, tak by bezpiecznie sprowadził maszynę na ziemię. Pilot wie, że pomyślne lądowanie zależy od współdziałania i pomocy drugiego pilota, nawigatora oraz pozostałych członków załogi.

Jak słusznie powiedział kiedyś G. K. Chesterton: "Nie chodzi o to, że chrześcijaństwo zostało poddane próbie i nie sprawdziło się, lecz o to, że zostało uznane za zbyt trudne i dlatego nie poddano go próbie".