Patrząc wstecz, widzę go często stojącego przed kominkiem z papierosem w ustach: "Ten z was, który napisze moje pamiętniki, mówił patrząc na nas, rozpocznie je od słów: Józef Beck był alkoholikiem". A potem często dodawał ze smutkiem: "Bo zapomną mi cały mój trud, pracę i mękę, ale zawsze będą mi wypominać każdy kieliszek wódki, który wypiłem".
Lubił on bowiem czasem wpadać nad sobą w ten ton liryczny, który u niego był szczery, gdyż istotnie wiele w nim było wewnętrznej męki i nie był to człowiek zdolny do szczęścia.