Więzy krwi to nic. Liczą się sami ludzie. Jeśli stoją za tobą, a ty za nimi, to być może można to nazwać rodziną. Wszystko inne to tylko kłamstwo i mydlenie oczu.

To ludzka natura, mordować się nawzajem.

Krew to nie przeznaczenie, obojętne, co sobie myślą inni.

Stare tankowce i frachtowce ze stoczni rozbiórkowej, te rdzewiejące dinozaury, (...) bez napędzającej je kiedyś drogocennej ropy były bezwartościowe. Stały tylko, jak potężne, leniwe bestie, wypuszczające do wody brud i trucizny. Już po zbudowaniu, w Epoce Przyśpieszenia, były cuchnące i niszczące środowisko - teraz niszczyły je dalej, nawet po śmierci.

Kiedyś, dawno temu, Nowy Orlean oznaczał wiele rzeczy: jazz, Kreoli, miasto tętniące życiem, Mardi Gras, imprezy, zapomnienie; oznaczał pochłaniającą wszystko bujną zieloną roślinność. Teraz oznaczał tylko jedno. Przegraną.

-Czemu oni się wynieśli? - zapytał Nailer.
-Czasami ludzie się uczą - odparł Młot.
Nailer wywnioskował z tego, że przeważnie jednak nie.

- Ale Fuksiarz ma o wiele lepiej niż my.
- Jasne. – Splunął. - To jest to, co sobie mówi prosiak w chlewie, kiedy jego brata mu zarzynają na obiad. - Wzruszył ramionami. - I tak jesteś w chlewie. I tak umrzesz.