Świat rzeczywiście pełen jest zasadzek i wiele na nim ciemnych plam; ale nie brak też jasnych, a chociaż we wszystkich krajach miłość łączy się dzisiaj ze smutkiem, kto wie, czy się przez to nie pogłębia jeszcze.
- Wiarołomny jest ten, kto mówi "Bywajcie!", zobaczywszy byle cień na drodze - mruknął Gimli.
- Być może - kiwnął głowa Elrond. - Ale nie warto składać przysiąg, że się noc przebrnie, kiedy się jeszcze wieczora nie widziało.
- Złożona przysięga może podtrzymać słabnące serce - nie poddawał się Gimli.
- Albo może też je złamać.
Świat rzeczywiście pełen jest niebezpieczeństw i licznych ciemnych miejsc, lecz istnieje też wiele jasnych, a choć miłość we wszystkich krainach splata się ze smutkiem, być może przez to staje się większa.
Gwiazda przyświeca godzinie naszego spotkania. (Frodo do Gildora)
,,- (...) niech nie ślubuje przebrnąć przez ciemności nocy, kto nie widział jeszcze nawet zmroku.'' [ 383 ]
,,-Przeniewiercą jest, kto porzuca towarzyszy, gdy ciemności zastępują drogę (...) '' [ 383 ]
Rada to niebezpieczny podarunek, nawet między Mędrcami, a każda może poniewczasie okazać się zła.
Nie pytaj o radę elfów, bo odpowiedzą ci ni to, ni sio.
Kto drogi prostuje, ten w polu nocuje.
Mówicie o niebezpieczeństwie, nie rozumiecie go jednak. To nie jest poszukiwanie skarbów, wyprawa tam i z powrotem. Uciekam przed jedną śmiertelną grozą w inną śmiertelną grozę.
Nie gardź jednak legendami, dziedzictwem odległych wieków, często bowiem się zdarza, iż stare niańki przechowują w pamięci wiadomości, które niegdyś największym nawet Mędrcom oddały usługi. (Celeborn).
Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A niejeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie.
Teraz dopiero mogli się poddać rozpaczy i płakali wszyscy długo: jedni wyprostowani i milczący, inni przypadłszy twarzą do ziemi. Dum... Dum... Bębny ucichły.
Nikomu jeszcze nie zwierzyłem się ze swoich obaw, świadom ryzyka, jakie wiąże się z szeptaniem słów nie w porę i w niewłaściwe ucho. (…) zdrada zawsze była (…) największym wrogiem. (Gandalf)
Jeśli to jest schronienie, to jedną ścianę bez dachu trzeba będzie od dzisiaj nazywać domem.
Nie każde złoto blask okrywa,
ani wędrowiec myli drogi.
(Nie musi łazik stracić drogi,)
Starość dojrzałą siłą bywa,
korzeni mróz nie sięga srogi.
Z popiołów płomień się zapali,
(Największe drzewo można zwalić,)
i w mroku kiedyś skra zapłonie.
Złamaną klingę można scalić,
wybraniec siądzie znów na tronie.
Odwagę można znaleźć w najmniej spodziewanych miejscach. (Gildor).
Lecz tak właśnie najczęściej bywa z czynami, które obracają koła świata: dokonują ich małe ręce, na małych spada ten obowiązek, gdy oczy wielkich zwrócone są w inną stronę. (Elrond).
Książki powinny kończyć się dobrze. (Bilbo Baggins).
Trzy Pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem,
Siedem dla władców krasnali w ich kamiennych pałacach,
Dziewięć dla śmiertelników, ludzi śmierci podległych,
Jeden dla Władcy Ciemności na czarnym tronie
W Krainie Mordor, gdzie zaległy cienie,
Jeden, by wszystkimi rządzić, Jeden, by wszystkie odnaleźć,
Jeden, by wszystkie zgromadzić i w ciemności związać
W Krainie Mordor, gdzie zaległy cienie.
Nie to nie rozpacz, bo rozpaczać mogą tylko ci, którzy przewidują koniec i nie mają co do niego żadnych wątpliwości. (Gandalf).
Jechała bryczką, a minę miała taką, że na jej widok świeżo udojone mleko skwaśniałoby natychmiast.
Niebezpieczna to rzecz zgłębiać sztukę wroga, choćby w najlepszej intencji!
Nawet bowiem najmądrzejszy nie wszystko wie. (Gandalf).
Zewsząd otacza cię wielki świat; możesz sobie w nim uwić gniazdko, ale przenigdy nie zdołasz odgrodzić się od niego raz na zawsze.
Bez doraźnej konieczności nie wolno dobywać miecza. (Gandalf).
Biada nam wszystkim, i tym, którzy kroczą przez świat w tych próżnych wiekach, taka bowiem jest jego natura, że co znajdujemy, musimy utracić.
Jeżeli rozum zawodzi, mięśnie muszą pokazać, co umieją. (Boromir).
Jak się komuś szczęści, to już we wszystkim.