Dyscyplina – słowo to miało swego czasu dobrą reputację.
Rodzice instynktownie wyczuwali, że dyscyplina
jest ich dzieciom potrzebna. Była dla nich czymś dobrym.
Uczyła podstaw życia: charakteru, moralności, odpowiedzialności,
szacunku.
jednak ostatnie jedno, czy dwa pokolenia, daje dyscyplinie
klapsy. Eksperci twierdzą, że naprawdę rozsądni
rodzice, nie potrzebują zbytnio korzystać z dyscypliny.
w zamian, mogą rozmawiać i przekonywać dzieci do
współpracy. media bombardują rodziców najnowszymi
teoriami dotyczącymi poprawności psychologicznej. Natomiast
nasza kultura zawzięcie trzyma się postawy, że takie
słowa jak „autorytet”, „ograniczenia” i „kontrola” to staromodne
pojęcia, których musimy się pozbyć.
Bez względu na modne pojęcia przypisywane dzisiaj
rodzicielstwu, rzeczywistość zawsze wygrywa. Dyscyplina
nadal ma decydujące znaczenie w wychowywaniu ludzi
o dobrych zasadach moralnych. t o nadal jest pełen miłości,
trwały podarunek, który otrzymujemy na całe życie. Rodzice
nadal instynktownie wyczuwają, że jest on dobry dla ich
dzieci.