I przynosiły mu te lektury smutek dominujący, że upadają na jego oczach wartości przez pokolenie ojców pielęgnowane i nowi ludzie się pojawili, lecz bez szacunku dla tradycji.

Żyj tak, jakby tylko od twojego życia zależał los świata.

Żyłam w pogodnej, uśmiechniętej sobą samotności, aż pewnego dnia Bóg wskazał mi cel. On daje znak wszystkim, wszystkich wzywa, pracowników swojej winnicy...To wezwanie ciche, lecz całe jestestwo ogarniające. A każdy z wezwanych jest cząstką, której On nie może zastąpić nikim innym, toteż wybranym się jest raz na zawsze i każdy z wybranych ma swoje miejsce raz na zawsze, jak skrzypek, wiolonczela czy bas w orkiestrze, i każdy gra to , co mu przeznaczone...Inaczej nie byłoby melodii i wszystko uległoby zniszczeniu, nie byłoby przeszłości i przyszłości, a czas obecny stałby się bezrozumnym chaosem.