Elizabeth Mayne

No więc tak. Pół książki to opowiadania erotyczne. Książka zawiera 313 stron, więc sami oceńcie, czy warto przeczytać. Akcja jest umieszczona na początku średniowiecza. Treść porusza relacje między Wikingami a Celtami, a właściwie epizod zawarcia pokoju między nimi. Ciekawe ile Harlequinów nawiązuje do tamtych czasów? Miejscami, wydawało mi się, że autorka nie do końca dobrze wyobraża sobie te czasy, czułam odrobinę współczesności. Prawdą jest, że Harlequiny, które przeczytałam są lekkie łatwe i przyjemne. Dzięki nim chętniej zabieram się do codziennych obowiązków, bo po prostu tworzą przyjemną atmosferę. Przede mną harlequin z serii Niebezpieczne Związki ( fakt zbrodni mnie odrzuca, bo nie jest miłym tematem). W powieści o Pani Jeziora jest wzmianka o Merlinie Czarodzieju. Mam to opowiadanie w książce o Lancelocie, Królu Arturze i Poszukiwaniu Świętego Graala. Czy Monthy Python w końcu go odnalazł? Ostatnio na Wikipedii miałam okazję przeczytać o rycerzu, piszącym romanse w okolicach ok. Xw., tj Chrétien de Troyes Właśnie pisał m.in. o Lancelocie. Powiem szczerze, że ostatnie dwa rozdziały dzieła Elizabeth Mayne przeleciałam tylko wzrokiem, ale dobra przyłożę się - książkę dostałam od kogoś ważnego. Co utkwiło mi w pamięci z tej powieści? Pierwsze wrażenie księżniczki z lasu po spróbowaniu zwykłego pospolitego chleba! Czy to możliwe, że w tamtym okresie nie wszyscy znali " Chleb"?