Magdalena Zbonik

Uwielbiam podróże, w szczególności podążanie górskimi szlakami i towarzyszący leniwym spacerom kojący szum morza. Z mężem wybieramy miejsca pozbawione turystycznego tłumu, aby móc w pełni doświadczyć klimatu lokalnej codzienności.
Postrzegam świat przez pryzmat wypełniających mnie doznań i emocji. To właśnie dlatego staram się wpleść ich jak najwięcej w moje teksty. Niejako przelać w nie część swojej duszy. Wierzę, że to właśnie one są kluczem i pozwalają w wyjątkowy sposób doświadczać czytanych dzieł. Moment, w którym na naszej twarzy — choćby na chwilę — zagości uśmiech, gdy czujemy, że w naszych oczach zbierają się zalążki łez, kiedy podświadomie zaciskamy szczękę, nie mogąc się pogodzić z sytuacją, która przecież nawet nie wydarzyła się w realnym świecie... To właśnie wtedy książka przestaje być jedynie zbiorem liter, a staje się naszą podróżą. Tym pragnę podzielić się z czytelnikami.