Julia May Jonas

Cyniczna książka. Wszyscy bohaterowie są nieprzyjemni - w przyjemny sposób. Główna bohaterka zgorzkniała, o obwisłym ciele i wściekłości bijącej z waginy, broniąca męża wykorzystującego seksualnie (?) młode studentki, pocieszająca córkę, która zdradza swoją partnerkę; z obsesją na punkcie Vladimira (chociaż ta obsesja trochę za mało obsesyjna jak dla mnie). Fabuła wywija kozła, kiedy to główna bohaterka, z żony-ofiary swojego męża (które to stanowisko zresztą stanowczo odrzuca),zostaje seksualnym drapieżnikiem. W sumie nie wiadomo, kto ma rację i z kim tu należy się zgadzać. Chyba z nikim.