Lotta Elstad

Bardzo dobrze czytało mi się/słuchało tej książki. Muszę przyznać, że opinie i oceny o niej spowodowały, że lekturę odkładałam w czasie. Aż w końcu wygrałam ją w Rossmannie:) Teraz mogę powiedzieć, że zgadzam się z opiniami, że opis wydawcy jest nieco mylący i ludzie spodziewają się po książce czegoś innego. Nie jest to książka wyłącznie o aborcji raczej o realiach życia przeciętnej trzydziestolatki. Realia te dla wielu mogą być zaskakujące i przykre. Millenialsi stawiający na edukację, bo tak im wkładano do głowy teraz mierzą się z problemem zatrudnienia, stałego lokum a świąd Tinderowo internetowy nie ułatwia zbudowania trwałej relacji, także często są singlami lub wchodzą w płytkie relacje. Zastanawiam się czy historia oddaje sprawiedliwość przeciętnej trzydziestolatce. Hedda na początku wydawała mi się zwykłą dziewczyną, jednak ona faktycznie odmawia myślenia i to nie tylko w kwestii aborcji. Swoją drogą faktycznie jest trochę śmieszne żeby kobietom dawać przymusowe trzy dni na myślenie. Jak ktoś myśli i jest odpowiedzialny to przemyśli zanim się zgłosi. Wracając do bohaterki, początkowo rozumiałam ją, potem usprawiedliwiałam przytłoczeniem niesprzyjającymi okolicznościami i niezbyt mocną osobowością, za słabą wolą. Jednak z czasem lektury faktycznie bohaterka wydawała mi się coraz bardziej niemyśląca, do tego stopnia, że impulsywnie podejmowała głupie decyzje mając w zasięgu ręki lepsze, bezpieczniejsze rozwiązania. Prezentowała takie głupkowate i bezmyślne go with the flow. Nie podoba mi się to o tyle, że jeśli traktować książkę jako głos w sprawie aborcji to wolność, godność są tu ważnymi pojęciami, ale także rozumność. A Hedda rozumna, ale odmawia myślenia i przez to ni jest najlepszą reprezentantką kobiet w wieku rozrodczym. Tak czy siak jak każda kobieta powinna móc decydować o swoim ciele.