Shonda Rhimes

Julia Quinn, znana przede wszystkim z bestsellerowego cyklu o rodzinie Bridgertonów, wraz ze scenarzystką Shondą Rhimes stworzyła powieść, która nie tylko rozbudowuje świat znany z serialu „Bridgertonowie”, ale także pozwala czytelnikom zanurzyć się w niezwykłą opowieść o początkach panowania królowej Charlotty. Książka „Królowa Charlotta” to powieść historyczno-romantyczna, w której tło epoki i realia dworu królewskiego stają się sceną dla emocjonalnej historii miłości, poświęcenia i władzy. Akcja rozpoczyna się we wrześniu 1761 roku, kiedy to młoda niemiecka księżniczka Charlotta Mecklenburg-Strelitz po raz pierwszy spotyka swojego przyszłego męża – króla Jerzego III. Ich małżeństwo, zawarte niemal natychmiast po pierwszym spotkaniu, staje się osią narracyjną całej powieści. Już od pierwszych stron widzimy, że Charlotta nie jest typową królewską małżonką. Odważna, inteligentna i uparta, nie zamierza rezygnować z własnej tożsamości, nawet jeśli oznacza to otwarty sprzeciw wobec sztywnej etykiety brytyjskiego dworu. To właśnie te cechy, początkowo krytykowane przez otoczenie, pozwalają jej zmierzyć się z trudnościami, jakie niesie rola królowej i żony człowieka skrywającego bolesne tajemnice. Centralnym wątkiem powieści jest relacja między Charlottą a Jerzym III. Quinn i Rhimes ukazują ją w sposób wielowymiarowy – to nie jest typowa bajkowa miłość, w której bohaterowie od pierwszej chwili odnajdują szczęście. Wręcz przeciwnie, początki są trudne: król zachowuje dystans, a jego nieobecności i skrywanie prawdy ranią młodą królową. Stopniowo jednak rodzi się między nimi głębokie uczucie, które zostaje wystawione na liczne próby. Charlotta, zamiast przyjąć rolę biernej towarzyszki, staje się partnerką zdolną walczyć o swoje miejsce u boku męża, a także o stabilność monarchii. Jednym z największych atutów książki jest sposób, w jaki autorki łączą romantyczną fabułę z szerszym tłem historycznym i obyczajowym. Choć „Królowa Charlotta” nie jest powieścią ściśle dokumentalną, to jednak w wyrazisty sposób oddaje atmosferę XVIII-wiecznego dworu, pełnego intryg, nieufności i presji. Autorki zwracają uwagę na trudną sytuację kobiety w epoce, w której od królowej oczekiwano jedynie posłuszeństwa i zdolności rodzenia dziedziców. Charlotta burzy ten schemat – nie daje się uwięzić w roli marionetki, lecz konsekwentnie buduje własną tożsamość jako monarchini. Styl Julii Quinn, znany z lekkości, humoru i wyrazistych dialogów, w tej książce łączy się z bardziej dramatycznymi akcentami, co sprawia, że narracja nabiera głębi. Quinn i Rhimes nie unikają trudnych tematów: choroba króla Jerzego, polityczne naciski czy samotność królowej są ukazane w sposób, który porusza czytelnika, a jednocześnie nie odbiera powieści charakterystycznej dla autorki lekkości. „Królowa Charlotta” to opowieść o dojrzewaniu do miłości i władzy, o sile charakteru i o tym, jak wielką rolę w historii może odegrać jedna kobieta. To książka dla fanów „Bridgertonów”, którzy chcą lepiej poznać postać królowej, ale też dla wszystkich, którzy cenią sobie romanse historyczne, gdzie uczucie przeplata się z polityką, a emocje z obowiązkiem. Podsumowując, powieść Quinn i Rhimes to wciągająca, pełna pasji i emocji historia, która pokazuje, że prawdziwa miłość bywa trudna, wymagająca, a jednocześnie zdolna zmienić losy całego królestwa.