Jak to jest być grabarzem?

„Nekrosytuacje. Perełki z życia grabarza” nie posiadają żadnej konkretnej fabuły. Na całość książki składają się w większości anegdotki z różnych wydarzeń, których doświadczył nie tylko sam autor, ale również inni grabarze, którzy podzielili się z nim swymi przeżyciami, a on je w powieści umieścił. Oprócz tych historyjek dostaniemy również przerywniki w postaci krótkich tekstów w ramkach, przytaczających np. ciekawostki na temat powstania fachu grabarzy, zbyt często zasłyszanych absurdalnych pytań do nich skierowanych czy też swego rodzaju czarny humor.

Książka ta, pomimo swojej niezobowiązującej oprawy graficznej i luźnego języka, składa się nie tylko z zabawnych wydarzeń dziejących się podczas pogrzebu, wywołujących uśmieszek na twarzy. Czytelnik znajdzie tu również opisy sytuacji, które wywołują swego rodzaju smutek i skłonność do dłuższego zatrzymania się podczas lektury i przemyślenia danej sytuacji. Sam autor nie narzuca nachalnie kierunku, w jakim powinny pójść myśli czytelnika. Autor odnosi się z szacunkiem zarówno do śmierci, jak i samych zmarłych. Należy też wspomnieć, że owe opisywane wydarzenia nie posiadają chronologicznej kolejności. Książkę więc można otworzyć na losowej stronie i przeczytać daną opowiastkę bez obawy, iż zaburzy to lekturę całości.

„Nekrosytuacje. Perełki z życia grabarza” to książka napisana lekkim piórem, a zabawne wydarzenia przeplatają się w niej z tymi, które skłaniają do głębszych przemyśleń. Powieść nie jest wymagająca, a sama lektura nie zajmuje zbyt wiele czasu. Dystans, jaki autor posiada w stosunku do tak poważnego tematu, jakim jest koniec śmiertelnego życia, może również pomóc w oswojeniu się zarówno ze śmiercią, jak i wydarzeniami dotyczącymi pochówku. Powieść polecam każdemu, kto szuka niezobowiązującej lektury, a przy okazji chciałby się czegoś dowiedzieć o pracy grabarza.

Edyta Tomaszewska