Szept mroku

Skuszona popularnością oraz wysokimi ocenami na portalu LubimyCzytac.pl, sięgnęłam po książkę „Sabatia. Zemsta”. Już od początku można domyślać się kierunku, w jakim zmierza fabuła, choć zastosowany motyw odbiega nieco od typowych schematów znanych z powieści o mafijnych bohaterach. Z twórczością autorki spotykam się po raz pierwszy. Sama historia, choć niestety dość przewidywalna, potrafi zainteresować – nie jest wymagająca, ale ma w sobie coś, co przyciąga uwagę. Spodziewałam się jednak nieco innego tonu opowieści, choć z drugiej strony – czy można oczekiwać odmiennej reakcji na doświadczenia, które spotykają główną bohaterkę? Na pewno nie jest to książka nużąca, co uznaję za jej duży atut. Czy jednak pozostanie ze mną na długo? Raczej nie. Liczę natomiast, że drugi tom okaże się bardziej oryginalny i zapadnie w pamięć na dłuże

Druga część serii Sabatia – Odrodzenie wypada zdecydowanie lepiej na tle pierwszego tomu. Fabuła jest bardziej dynamiczna i trudniejsza do przewidzenia – do samego końca nie sposób jednoznacznie określić, kto, kogo i dlaczego, choć pewne tropy można wyłapać już na podstawie strony tytułowej 🤗 Podczas czytania miałam jednak momentami wrażenie, że w kulminacyjnych punktach akcja pojawia się nagle, niemal jak królik wyciągnięty z kapelusza – zaskakuje, ale nie zawsze jest w pełni uzasadniona wcześniejszymi wydarzeniami. Na plus zdecydowanie zasługują dialogi, które są bardziej dopracowane i mniej powierzchowne niż w pierwszej części. Mimo to całość nadal sprawia wrażenie nieco oderwanej od rzeczywistości, przez co trudno w pełni zanurzyć się w historię. Nie zmienia to faktu, że książka wciąga – czyta się ją szybko i z zainteresowaniem, do tego stopnia, że zdarzyło mi się zarwać dla niej noc. Nie jest to jednak opowieść, która zostaje z czytelnikiem na długo po zamknięciu ostatniej strony. To raczej lekka, momentami intensywna historia na jeden–dwa wieczory. Jej największym atutem jest to, że po prostu nie pozwala się nudzić – a to w tego typu literaturze naprawdę sporo.

Wielki plus za zakończenie. Przez pierwszą część książki trochę mnie denerwowało niezdecydowanie Manuela. Druga część była dużo lepsza, pełna zwrotów akcji, jednym słowem - działo się. Książka trochę przewidywalna - od początku wiedziałam kim jest psycholog Sofii. A postać Natalii mnie irytowała. Ogólnie książka mimo wszystko warta uwagi stąd moja ocena 7

Czytałam tę książkę już kiedyś jako e-booka, ale gdy wersja papierowa pojawiła się na horyzoncie nie mogłam sobie odmówić tej przyjemności, by przeczytać ją na nowo. To jedna z takich książek, które się nie nudzą, taka która przy kolejnych czytaniach pozwala doszukiwać się czegoś nowego i innego, a za każdym razem zaskakuje tak samo. Agata jednego zimowego popołudnia budzi się w środku lasu, nie pamięta ani kim jest, ani co tam robi, jednak jej stan wskazuje, że miała wypadek. Znajduje ją Aleksander, właściciel pobliskiego tartaku, który postanawia pomóc zagubionej kobiecie, a z czasem zaczyna się do niej przywiązywać. Wkrótce udaje się odkryć tożsamość Agaty, a kobieta ma wrócić do swojego dawnego życia, jednak wciąż coś wydaje się być nie tak. Pomimo powrotu części wspomnień, kobieta wciąż jest zagubiona, nie wie które wydarzenia były prawdą, a które snem, Agata krok po kroku wykorzystując to, że znalazła się na granicy stara się dojść do prawdy. To chyba najbardziej zagmatwana, poplątana i tak bardzo zmuszająca do zastanawiania się książka autorki, tutaj niczego nie można być pewnym, nawet jeśli bohaterowie myślą, że już wszytko wiedzą, a fabuła wydaje się być oczywista, to Mistowa robi stop, wrzuca plot twista takiego, który w głowie się nie mieści, człowiek sobie myśli WTF, ale jak to się stało i całe kombinowanie zaczyna się od początku. Fabuła powieści choć początkowo wydaje się prosta i przewidywalna w rzeczywistości okazuje się pełna iluzji, intryg manipulacji, sprzecznych informacji, a przez to cała powieść jest bardzo złożona, zmienna czasami wzbudzająca niepokój, ale przede wszystkim totalnie zaskakująca, nawet jak się ją czyta po raz kolejny i się próbuje wyłapać wszelkie nieścisłości, no nie da się. Miałam tutaj problem z bohaterami, podobnie jak całości fabuły, nie dało się do końca przewidzieć ich zachowań, w tym gąszczu wydarzeń, informacji, zwrotów akcji, gdzieś się oni zgubili, autorka bardziej skupia się tutaj na wydarzeniach, niż na samych bohaterach, przez co stają się one nieco niewyraźnie, a już na pewno nie do końca można ich poznać, bo poznajemy kilka ich osobowości. Książka jest fajną i zmuszającą do myślenia lekturą, złożoną i skomplikowaną, fabuła niesie ze sobą napięcie i dreszczyk emocji, przez co czytanie idzie szybko, nawet migiem. Lektura należy do tych cieńszych, można ją śmiało przeczytać w parę godzin, jeden wieczór całkowicie wystarczy. Napisana w bardzo dobrym Mistowym stylu, choć całkowicie różni się od innych jej książek, przez co jest ona oryginalna i warta przeczytania.

Jak myślicie można przeczytać trzy książki w jeden dzień? Może nie wszystkie, ale mi udało się to zrobić po raz kolejny (3 albo 4), czego zupełnie się nie spodziewałam, ale bracia Rusto zrobili swoje. Ja nie czytałam tej książki, ja ją dosłownie pochłonęłam, za jednym zamachem w parę godzin, i gdy już skończyłam, od razu brałam się za kolejną. Romans mafijny z naciskiem na mafijny, z mega skomplikowaną i niezdrową relacją, w której bohaterowie notorycznie podnosili mi ciśnienie. Margo podczas jednej z imprez staje twarzą w twarz z Angelo, szefem mafii, który już po kilku zdaniach wie, że ta kobieta będzie jego za wszelką cenę. Margo nie zdawała sobie sprawy z tego jak wdanie się w pyskówkę z tym mężczyzną, tak bardzo namiesza w jej życiu, w którym na nudę i monotonię nie będzie już miejsca. Kobieta zostaje brutalnie wciągnięta do mafijnego świata, nie zmaga się z jednym obsesyjnie za nią goniącym mężczyzną, wkrótce też staje na pograniczu życia i śmierci, a otaczający ją świat skrywa o wiele więcej mrocznych tajemnic. Najpierw się doczepię bo będzie to krótkie, mam wrażenie, że akcja jest nieco za szybka i chaotyczna, brakowało mi tutaj dopieszczenia i lepszego poznania się z bohaterami, nie spodziewałam się też, że historia Margo nie zamknie się w jednym tomie tej trylogii, przez co też nie jestem usatysfakcjonowana zakończeniem, które wydaje mi się urwane. Dobra teraz rzeczy ważne, historia jest po prostu mega, sam pomysł już w mojej ocenie jest oryginalny, a wykonanie naprawdę świetne, pomimo braku dopieszczenia. Fabuła jest wartka ale mega intensywna. Margo jest centrum wszystkiego, co dzieje się w tej powieści, sama bohaterka była nieco irytująca, ale nie można jej zarzucić braku pazura. To kobieta wulkan, choć wydawać by się mogło, że to zwykła dziewczyna, od samego początku wiemy, że coś jest z nią nie tak i istnieją co do niej pewne podejrzenia, jednak autorka tak zakręciła historią, że nie można być wszystkiego pewnym na sto procent. Margo nie tylko stoi pośrodku wydarzeń, staje się też celem w mafijnym świecie, jako towar, ale też celem jako kobieta, o którą walczą dwaj mężczyźni. Myślałam, że w romansach mafijnych już mnie nic nie zdziwi, ale ta autorka mocno zweryfikowała moje myślenie, bo zaskakiwała mnie na każdym kroku, nie tylko tym, że historia Margo i Angelo nie kończy się wraz z ostatnią stroną tej książki, co więcej nie jest pewne czy w ogóle będzie jakiś happy end. W treści dominuje brutalność, która jest widoczna niemal na każdej stronie i w każdym aspekcie, do tego przemoc psychiczna i fizyczna, to wszystko osadzone w mrocznym i tajemniczym klimacie, który nie tylko sprzyja niepewności ale i budowaniu napięcia. To dark romans z prawdziwego zdarzenia, choć ten romans to bardzo wygórowane słowo, na romantyzm nie ma co się nastawiać. Na uwagę zasługują bohaterowie, nie do końca można ich polubić, bo ich zachowania są mocno pokręcone, ale ja lubię psychopatów i jestem pod ogromnym wrażeniem ich kreacji przez autorkę, no majstersztyk. To historia mroczna i mocna, zdecydowanie nie dla każdego czytelnika, a jak ktoś jest wrażliwy to ja sugeruję nawet na nią nie patrzeć, bo treść jest naprawdę przytłaczająca, ale to każdy fan dark romansu, czy romansu mafijnego będzie zachwycony i naprawdę nie będzie mógł tej książki odłożyć nawet na chwilę. Ja ją dosłownie pochłonęłam, czytałam jak natchniona, styl pisania autorki pomimo drastycznych i brutalnych opisów pozostaje lekki, przez co lektura czyta się sama, a ja doznałam mojego ulubionego uczucia płynięcia wraz z fabułą, która na koniec brutalnie mnie wyrzuciła. Zakończenie zostawiło bardzo dużo pytań, nie dokończyło wielu wątków, a ja takich bardzo nie lubię i szczerze mnie to drażni, dlatego też ocena jest taka a nie inna.

Cole - młody sportowiec, który jest uczciwy, słowny i rozsądny, a do tego zakochany w swojej dziewczynie Nikki na zabój. Plus jest prawdziwym przyjacielem. Nikki - młoda cheerleaderka , która kocha Cola i planuje z nim przyszłość. Choć ma pewne tajemnice przez swoim facetem. Harmony - studentka, którą wszyscy zwą "królowa lodu", ale okazuje się ciekawą, mądrą i zabawną dziewczyną. Jak myślicie? Kiedy w grze jest jeden facet i dwie kobiety - to może wróżyć całkiem ciekawą fabułę, co nie? ;) Cole co prawda nigdy nie zdradziłby swojej ukochanej, ale jeśli coś by się wydarzyło, co spowodowałoby zerwanie z Nikki, to przecież nic nie stało by na przeszkodzie spotykania się z Harmony. :) Czyż nie? Tylko czy ta pierwsza pogodziłaby się z utratą ukochanego? No i jak ta druga poradziłaby sobie z dawną dziewczyną Cola? Czy warto w ogóle walczyć o takiego mężczyznę? A jak on poradziłby sobie z tym wszystkim, co się w niedługim czasie na niego zwaliło? A trochę spadło na jego ramiona! Tak. AT.Michalak naszykowała nam tutaj niezły romansik. Jest sportowo, jest gorąco, jest namiętnie. Jednak mamy tutaj trochę podstępów, wychodzące tajemnice na światło dzienne i konsekwencje związane z nimi, ale mamy też chorobę, i super postawę studentów! Wiecie, mi się ogólnie cała historia tej książki bardzo podoba. Lubię takie książki, z którymi spędzam przyjemnie czas, które czyta mi się szybko i płynnie leci przez tekst, gdzie wszystko ładnie się ze sobą układa w jedną całość. Są tu bardzo ciekawi bohaterowie, bo każdy jest inny, każdy się czymś wyróżnia i to jest takie fajne. Poza tym, żeby nie było tak sielankowo, to kiedy akcja tutaj zwalniała, autorka serwowała jakąś bombę i od razu robiło się znów ciekawiej. Same sceny seksu też są ciekawie opisane, więc na pewno krew Wam zabuzuje podczas czytania tych kawałków. Będziecie też ciekawi, jak Ci młodzi ludzie poradzą sobie z tymi wszystkimi problemami, które autorka dla nich naszykowała, a wierzcie mi na słowo, że nie są one małego kalibru. I choć książka nie zrobiła na mnie wielkiego WOW, to nie powiem o niej złego zdania! Ja jestem zadowolona z tej historii. Niektóre sceny bardzo emocjonalnie przeżywałam. Może chciałabym aby kilka scen potoczyło się inaczej lub żeby bardziej były wyjaśnione, tak bardziej dosadnie, jednak to tylko moje chcenie. Dostałam naprawdę ciekawą historię, z młodzieńczą miłością oraz jej blaskami i cieniami, ale także z takimi normalnymi problemami, które mogą dotknąć każdego. I od razu mówię, że takiego Cola to ja bym chciała poznać osobiście. Czemu tacy faceci trafiają się zazwyczaj tylko w książkach?! Nie żebym narzekała na mojego kochanego małżonka! O nie! Jednak pomarzyć zawsze można, co nie? :)

Sięgając po „Lothar, jesteś mój!” Iwony Feldmann, spodziewałam się romansu z nutą dramatyzmu, ale dostałam coś o wiele bardziej intensywnego. To książka, która nie pozwala być biernym czytelnikiem wciąga emocjonalnie, drażni, czasem nawet irytuje, a jednak trudno się od niej oderwać. To historia, która przypomina, że miłość potrafi być jak ogień: ogrzać lub spalić, zależnie od tego, kto po niego sięga. Lothar nie jest typowym „idealnym bohaterem”, który ma tylko błyszczącą powłokę i zero wad. To postać, która potrafi uwodzić siłą charakteru, a zarazem nosi w sobie tajemnice, które drapią od środka. I właśnie ta niejednoznaczność sprawiła, że czytając, ciągle chciałam wiedzieć więcej co go zbudowało, co złamało, czego tak naprawdę pragnie. Autorka nie podaje tego na tacy. Ona stopniowo odsłania fragmenty, które układają się w mozaikę fascynacji i niebezpieczeństwa. Relacje między bohaterami są jak taniec na granicy raz czułość, raz walka, raz pożądanie, a chwilę później emocjonalne zimno. To opowieść o uczuciu, które nie zawsze jest zdrowe czy logiczne, ale istnieje mimo wszystko, a może właśnie dlatego. Nie romantyczne uniesienia sprawiają, że czytelnik zostaje, ale to napięcie, które rośnie między dwojgiem ludzi, którzy nie potrafią się od siebie uwolnić. Momentami miałam ochotę krzyknąć bohaterce „uciekaj!”, a innym razem „zrób jeszcze jeden krok”. Tego rodzaju książki nie czyta się „do poduszki” czyta się je do ostatniej strony. Podobało mi się to, jak autorka buduje atmosferę. Każda scena zdaje się mieć swój cień, swoje echo i swoje drugie dno. Czuję tu świat, w którym nic nie jest tak proste, jak się wydaje: ani przeszłość, ani przyszłość, ani to, co bohaterowie myślą o sobie nawzajem. To nie jest lekka historia; to historia, która dotyka naszego rozumienia władzy, pożądania i emocjonalnej zależności. Kiedy zamknęłam książkę, została we mnie długa chwila ciszy. Pytania. Czy uczucie może być pułapką? Czy namiętność jest dowodem miłości, czy raczej sposobem na zagłuszenie samotności? I czy można kochać, nie tracąc siebie? Świetna literatura nie daje gotowych odpowiedzi prowokuje. I „Lothar, jesteś mój” właśnie to robi. Jeśli lubicie historie, które rozpalają emocje i pokazują mroczniejsze, niebezpieczniejsze oblicze namiętności, zdecydowanie warto dać tej książce szansę. A potem… chętnie porozmawiam, co Wy czuliście, poznając Lothara. #LotharJesteśMój #IwonaFeldmann #romans #emocje #pożądanie #książki #literatura #czytam #rozmowa

Umysł trzydziestodwuletniej Angel od zawsze woli skupienie, strategię, analizę. Liczenie zagrożeń i rozwiązywanie problemów to jedyne działania, które ją uspokajają. Klub Passion podobnie jak połowa miasta należy do jej rodziny - rodziny Bianchich. Druga połowa należy do rodziny Mancinich, ich odwiecznych rywali. Od lat trwa między nimi pokój kruchy jak cienka tafla lodu, który był wart każdej ceny. Należy do Bianchich - jednej z najgroźniejszych mafijnych rodzin w mieście. Instynkt podpowiada jej, by nigdy nie spuszczać gardy. To pomaga jej przetrwać piekło, które inni nazywają zabawą. Ją i trójkę rodzeństwa łączy jedno - miłość, silna i nierozerwalna więź, która trzyma ich razem bez względu na wszystko. Nazywana Białym Aniołem dziewczyna nigdy nie chciała być księżniczką, nie chciała specjalnego traktowania i życia w ochronnym kokonie. Pragnęła być taka jak jej bracia, tak samo silna, niezależna i zdolna do tego, co oni. Widziała już wiele w swoim życiu, zbyt wiele, by ktokolwiek mógł ją nazywać aniołem z czystym sumieniem. Jej ciało jest jej narzędziem, tarczą i ostrzem. Wygląd może być bronią, a ona nauczyła się nim posługiwać lepiej niż większość. Anielskość jest ironicznym kontrastem do jej życia. Angel od razu wyczuwa, że coś jest nie tak i bardzo jej się to nie podoba. Jej rodzina zmuszona jest skontaktować się z rodziną swoich odwiecznych rywali. Ktoś próbuje wkroczyć na ich wspólny teren. Nie mają wyboru. Jeśli to coś większego, muszą wiedzieć, z czym mają do czynienia. Ktoś chce z nią zagrać, wiec lepiej, żeby wiedział, że ona zawsze wygrywa. Coś nadchodzi, coś czego nie są w stanie przewidzieć. Nic nie powinno jej rozpraszać. Niestety mężczyzna, z którym powinna współpracować stanowi zagrożenie, które nie daje jej spokoju. Jednym z dwóch synów Manciniego jest Federico. Ostrożny, wyrachowany, niepodejmujący zbędnego ryzyka mężczyzna, który ma nie tylko siłę ale i rozum. Federico jest wrogiem, który przynosi ze sobą zagrożenie. Wewnątrz aż kipi od emocji. Gra dopiero się zaczyna. Mancinich i Bianchich to wrogowie - zawsze tak było i zawsze tak będzie. Nawet jeśli ich interesy chwilowo się zbiegły, nie zmienia to faktu, kim są. Czeka ich trudny czas, pełen ukrytych znaczeń i napięcia. Sytuacja w jakiej się znaleźli przypomina niebezpieczną grę, w której żadne nie zamierza ustąpić. Rośnie między nimi napięcie, jakby to była tylko kwestia czasu kiedy wybuchną. Federico wzbudza w niej zarówno irytację jak i fascynację, co jest wystarczająco niebezpieczne. Czy ma wszystko pod kontrolą? Musi zdecydować, na ile jest gotowa pozwolić, by ta gra posunęła się naprzód. "Federico Mancinich, człowiek, który powinien być moim wrogiem, zaczyna zagrażać czemuś znacznie bardziej niebezpiecznemu - mojej kontroli nad sobą." Książka "Biały Anioł" przenosi nas do świata brutalnego, nieprzewidywalnego i pełnego dziwnych, nieoczekiwanych zbieżności. Książka bardzo mi się podobała w głównej mierze ze względu na bohaterów. Autorka w idealny sposób dobrała charakter Angel i Federica. Byli tak barwni oraz dobrani, że nie potrafiłam się nudzić, a cięty język dziewczyny wręcz uwielbiam i żałowałam, że ta książka była tak krótka. Sama fabuła była ciekawa, dynamiczna oraz nie było zbędnych zapychaczy w powieści. Historię bohaterów można porównać do burzy z gradem i piorunami. Dwa twarde charaktery, zadziorne i silne osobowości. To będzie ciekawe! Nasi bohaterowie są jak magnesy, ciągle się do siebie przyciągają, lecz gdy się już połączą to żadna siła, nawet nadprzyrodzona ich nie rozdzieli. Bądźcie przygotowani na naprawdę niesamowitą i fantastyczną historię mafijną, jaką dane Wam będzie przeczytać. Jest to zupełnie inna opowieść niż inne wydane z gatunku o mafijnych romansach. Ona jest naprawdę oryginalna i nieprzewidywalna co jest jej ogromnym atutem.

🔶,, Ryzykowna Propozycja" to książka o skromnej dziewczynie i przystojnym prezesie domu mody. Niczym brzydkie kaczątko i książę na białym rumaku. Książka wciąga już od samego początku pełna humoru ale też strachu o Liny. 🔶,, Czy brzydkie kaczątko zdoła zamienić się w łabędzia? " 🔶Liny Abney jest skromna dziewczyna, która sporo przeszła w swoim życiu. Jej mama i bracia obwiniają ją o rozpad rodziny gdyż przez to że matka zaszła z nią w ciążę mąż od razu ją porzucił. Zawsze chodziła w zniszczonych ubraniach z lumpeksu. Chce zacząć życie samodzielnie więc postanawia przeprowadzić się do Nowego Jorku. 🔶Rome'a MacMillana jest przystojnym, pewnym siebie i oczywiście aroganckim mężczyzną. Ma 35lat jest prezesem domu mody, który zawsze powtarza że nie potrzebuje kobiety u swojego boku. W pracy jest wymagajacy, nie lubi spóźnien a w pracy wszystko musi być na 100%. 🔶Lina znów zostaje zwolniona i jest załamana. Ale niespodziewanie zostaje zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjna do domu mody MacMillan. Od pierwszego spotkania na rozmowie o pracę Lina nie robi dobrego wrażenia na Rome, ale mimo wszystko on składa jej ryzykowną propozycje. 🔶 Na czym ta propozycja bedzie polegać? Czy dziewczyna się zgodzi? Czy brzydkie kaczątko przemieni się w księżniczkę? Kto będzie wysyłał anonimy? Czy miłość rozkwitnie? Czy będzie happy end? Przeczytaj a dowiesz się wszystkiego 😉 🔶Autorka poraz kolejny potrafiła dać mi pokaz swojego pióra. To nie jest historia zwykła tylko taki rollercoaster. Pełna emocji, uczuć, przyjaźni, humoru, miłośći, pożądania, rozgrzewajacych scen, bólu i strachu. Fabuła jest cudowna nawet przez tytuł niespodziewałam się takiego przewrotu akcji. Kasiu gratulacje kolejnej cudownej książki a Wam kochani polecam z całego serca❤ 🥰🤩

'- Pocałowaliśmy się namiętnie, wkładając w to dużo serca. Z chwili na chwilę robiło się coraz bardziej gorąco. Jeszcze moment, a zerwałbym z niej ten seksowny fartuszek, którego zapomniała zdjąć przed wyjściem na taras. — Musimy przerwać, wiesz? — Skubnąłem ją w nabrzmiałą od pieszczot wargę i spojrzałem z błyskiem w oku. —Wiesz, że ciężko mi się przy tobie kontrolować . — Wiem — sapnęła. — Ale dokończymy to później? — Jak zawsze — zapewniłem. Nigdy nie miałem dość . Moja żona wyzwalała we mnie nieprawdopodobne siły i żądze. — Zróbmy w końcu tę kawę, bo znowu nam wszyscy wypomną, że przepadliśmy na dobre. - Puściła mi oko. — I tak już to zrobią — skwitowałem z uśmiechem -'

"Twoimi oczami" to ciepła, ale poruszająca historia o odwadze, zmianach i uczeniu się patrzenia na siebie z życzliwością. To książka, która pokazuje, jak bardzo sposób, w jaki myślimy o sobie, potrafi wpływać na całe nasze życie. Haley Foley próbuje ułożyć wszystko od nowa — nowa praca, nowy dom, nowe decyzje. Remont starego domu staje się dla niej nie tylko wyzwaniem fizycznym, ale też symboliczną drogą do odbudowania własnej pewności siebie. W tej drodze towarzyszy jej Damon, który pomaga jej zobaczyć siebie „innymi oczami” — bez surowej krytyki i lęku. Autorka łączy wątek romantyczny z historią osobistej przemiany, tworząc opowieść lekką w formie, ale niosącą ważne przesłanie o samoakceptacji i potrzebie zaufania — sobie i innym. To idealna propozycja dla czytelników, którzy lubią romanse z emocjonalnym tłem i bohaterkami, z którymi łatwo się utożsamić.

„Nawet jeżeli, to po co mam sobie robić nadzieje? Patrzeć na jego zmienne nastroje? Spójrzmy prawdzie w oczy. On mnie nigdy nie pokocha i nigdy nie będzie chciał ze mną być!” Jeśli szukacie mrocznego, dusznego, niepokojącego i gęstego od emocji dark romansu, w którym granica między pożądaniem, nienawiścią i strachem zaciera się, gdzie każda kartka jest przesiąknięta niebezpieczeństwem i niepewnością. To jest to książka dla was. Bo Diana po raz kolejny zabiera nas w ramiona psychopaty, by tym razem poznać jego furię. Gdy Julia uciekła, mogła zasmakować chwilowej wolności, ale mimo tego codziennie walczy o normalność ze strachem i psychicznym wyczerpanie. Bo wie, że Michael nie odpuści i w końcu ją znajdzie. Koszmary, które nawiedzają Julię, oraz jej lęk przed nieuchronnym powrotem Michaela, sprawiają, że każda strona tej powieści aż pulsuje napięciem. Wraz z pojawieniem się Raphaela Lamberta, czytelnik zostaje wciągnięty w kolejny labirynt zagadek. Układ, jaki proponuje Lambert, jest dla Julii zarówno szansą, jak i ryzykiem. Bo Michael, mimo że powinien ją sobie odpuścić, to nie potrafi tego zrobić i wszyscy dookoła niego wiedzą, dlaczego tak się miota, złości i wpada w furię, ale on stara się nie dopuszczać do siebie tej myśli. Ale w końcu to zrobi i pokaże, jak wiele będzie chciał poświęcić, by uratować Julie. Tylko czy los zaoszczędzi im jeszcze większego cierpienia i da szansę na szczęście? „Wiem, że to twój brat Jacob, ale nie wierzę mu. Nawet w jednym procencie. On patrzy ci w oczy i wbija nóż w serce.” "Furia psychopaty" Diany Jemielite to powieść, która od pierwszych stron przenosi czytelnika w świat pełen napięcia, grozy i niebezpieczeństwa. Z niezwykłą precyzją kreśli portret Julii i Michaela, ale również innych postaci. Doskonale oddaje skomplikowane relacje międzyludzkie i atmosferę, która jest gęsta, mroczna, intensywna i niepokojąca. Ta historia jest pełna skrajnych emocji od strachu, niepewności po namiętność i desperacje. Wraz z Dianą i bohaterami wędrujemy po zakamarkach ludzkiej psychiki. Niebezpieczeństwo w tej historii jest odczuwalne na każdej jej kartce tak jak niepewność co do losów bohaterów. Diana z czystym wyrachowaniem sprawia, że w niektórych momentach pękało mi serce, a oczy zachodziły łzami, do tego strach sprawiał, że bałam się obrócić kartkę. Jest to powieść o poświęceniu, miłości i sile przetrwania w świecie, gdzie nic nie jest pewne, a każdy wybór może mieć dramatyczne konsekwencje. "Furia psychopaty" to połączenie mrocznej literatury z romanse, thrillerem i nutą erotyzmu. Diana stworzyła bardzo wyjątkową historię i równie wyjątkowych bohaterów. Więc nic dziwnego, że od samego początku stała się jedną z moich ulubionych autorek, na której książki czekam z niecierpliwością. Gorąco polecam.

Bronte jest rzeczoznawcą dzieł sztuki. W ramach przysługi wycenia i poświadcza grafiki, które chce sprzedać jej narzeczony. Tym samym podpisuje na siebie cyrograf, bo jednym z kupców jest bardzo niebezpieczny William Wolfe, który oczekuje, że dziewczyna będzie teraz jego własnością i na każde jego zawołanie, ponieważ grafiki okazały się falsyfikatem, a sprzedano je za pięć milionów. Historia ciekawa i wciągająca, ale też trochę naiwna i może to tak do końca do mnie nie przemówiło.

Zacznę od tego że jest to naprawdę udany duet! Momentami zastanawiałam się, która z autorek pisze, które zdania 🤭 Każdy z nas ma jakieś marzenia, a gdy głównej bohaterce udaje się wygrać płatny staż w Nowym Jorku, no to o czym można chcieć marzyć jeszcze? Dodatkowo okazuje się, że trafia ona na jeszcze lepsze stanowisko. Pomimo problemów, które napotyka po drodze zawsze ma nad sobą jakiegoś anioła stróża. I matko jedyna! Pokochałam Coltona, który na początku nie wychylał się, a obejmował taką troską Natalię. Główna bohaterka czuła się też momentami zagubiona. Szczególnie, gdy przystojny szef zaproponował jej układ, na którym obydwoje mieli wyjść na dobre. Tylko co zrobić, gdy serce nie sługa? Nie zabraknie tutaj też gorących scen, przy których wyjdą Wam rumieńce na policzkach 🤭🔥 Problemy rodzinne, tajemnice, slow burn, fake dating, romans biurowy Wiem, że wiele z Was uwielbia te motywy, więc gwarantuje, że się nie zawiedziecie. Ja polecam !

Jeden pocałunek zmienia wszystko Tihana Blazevic to córka chorwackiego mafioza, która spędziła kilka lat u sióstr zakonnych. Źyła zdala od tego niebezpiecznego świata. Teraz wraca i postanawia żyć pełną piersią. Ten czas w zamknięciu zmienił dziewczynę ale czy na lepsze ? Besim Mesini to syn króla albańskiej mafii. Mężczyzna jest niebezpieczny i bezwzględny. Jest jedynym dziedzicem i na jego barkach ciąży wielka odpowiedzialność. Zawsze dostawał to czego chciał, dopóki na jego drodze nie pojawiła się pewna rudowłosa piękność. Jeden pocałunek i Besim przepadł. Lecz dziewczyna też przepadła. Los chciał że znów się spotkali. Tihana pojawiła się na urodzinach ojca Besima. Mężczyzna nie mógł o niej zapomnieć. Wręcz miał na jej puncie obsesję. Kazał przeszukać całe miasto lecz jej nie mógł znaleźć, aż ona sama przyszła do paszczy lwa. Jak potoczą się losy bohaterów? Jakie demony skrywają bohaterowie? Czy Besim jest zdolny do miłości? Tego dowiecie się sięgając po książkę, którą serdecznie polecam Mafia. Czy ktoś nie lubi książkę z przystojnymi mafiozami . To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki i przyznam szczerze, że polubiłam jej styl. W pierwszej książce mnie oczarowała a w tej pozycji jeszcze bardziej utwierdziła mnie w przekonaniu, że ma prawdziwy talent do pisania. Autorka stworzyła fajnie wykreowane postacie. Tihana na początku jest bardzo ostrożna i wycofana, lecz przy Besimie znów ożyła. Jej zmysły zostały otępione przez lata spędzone w internecie. Lecz całe szczęście mężczyzna potrafił rozbudzić na nowo dawną kobietę. Jeden pocałunek a wszystko wywróciło się do góry nogami. Czy istnieje miłość od pierwszego pocałunku ? Dodam jeszcze, że w książce są też inni niebezpieczni mężczyźni, którzy mają chrapkę na Tihane. Nie zdradzę wam przecież jacy, tego musicie dowiedzieć się sami. Polecam

„Ewka pisze, że buźkę ma piękną niczym książę z bajki Disneya, ale jak ją otworzy, to czar pryska. … Jego otwarte usta to jak otwarta puszka Pandory.” Czy mieliście tak, że w jednej chwili chcieliście kogoś pocałować i wyrzucić przez okno? Ja tak miałam, a do tego ciągle wybuchałam śmiechem, by za sekundę zgrzytać zębami ze złości i chcieć przywalić głównemu bohaterowi. Joanna miała stabilną pracę, spokojne życie, ale to wszystko się zmienia w momencie, gdy do firmy wkracza syn właściciela Marcin, który ma być ich nowym szefem. Jest chodzącą perfekcją, pewnością siebie, postrachem firmy, arogancji i piekielnie gorących genów. Ich pierwsze spotkanie to katastrofa i zapowiedź nieziemskiej i bardzo gorącej zabawy, która z każdą chwilą coraz bardziej się rozkręca. To, co wydarzyło się w Londynie, odcisnęło swoje piętno na Marcinie i wpływało cały czas na niego. Wszyscy w firmie się go bali, ale nie Joanna. Ona wiedziała, jak mu odpyskować, by podnieść mu ciśnienie i wkurzyć. Zresztą on również miał coraz większą przyjemność z tego, że ją wkurzał. Biuro stało się polem bitwy, ciętych ripost i chemii, która iskrzy tak bardzo, że nie sposób jej nie poczuć. Służbowy wyjazd zmienia wszystko między nimi. Tylko że pewne wydarzenia dalej rzucają cień na Marcina, by zniszczyć to, co zaczął budować. Czy uda im się porozumieć? Czy da się zapomnieć o słowach, które zadały tak wielki ból? „Proszę bardzo. Potrójne espresso, mocne, mdłe i czarne jak pana charakter. – Podwójne, poczwórne… Chyba go nie zabiłam, co nie?” „Syn szefa” to romans biurowy, w którym dialogi między bohaterami to bitwa, są śmieszne, pełne humoru, inteligentne, ale i bywają pikantne. Ta książka rozbawi, podniesie ciśnienie, ale będzie irytować i wkurzać. Pikantne i pełne ognia sceny tylko pobudzają i sprawiają, że wyobraźnia zaczyna szaleć. Zostaniecie wrzuceni w burze uczuć, emocji i dość zabawnych sytuacji. Zwłaszcza gdy pojawi się syn Joanny i ich bardzo wyjątkowa i do pozazdroszczenia relacja. Marcin pokazuje, swoje drugie obliczę, mimo że chciałam go nie raz udusić. Zaczynają wychodzić jego demony i tajemnice oraz to, że nie radzi sobie z gniewem. Joanna też ma swój bagaż doświadczeń, a to wszystko sprawia, że są autentyczni i cała historia zaczyna nabierać głębi. Można by powiedzieć, że jest to zwykły romans biurowy, ale to nie prawda, bo tak naprawdę to nie jest prosta historia. Bo niekiedy to, co nas denerwuje, jest tym, czego potrzebujemy. Gorąco polecam!

Joanna Świątkowska – Umowa na zemstę Karlie to influencerka, która boleśnie przekonuje się, że jej narzeczony zdradza ją z jej własną przyjaciółką. Rhys to z kolei potężny gracz w branży motoryzacyjnej – niedostępny, chłodny i skupiony przede wszystkim na sobie. Autorka po raz kolejny udowadnia, że jest jedną z mistrzyń prowadzenia romansu w sposób pełen emocji. Bardzo wyraźnie kreśli swoich bohaterów, nadając im głębię i autentyczność. Dzięki temu czytelnik nie tylko śledzi ich historię, ale naprawdę przeżywa ją razem z nimi. Karlie jest młodą, pełną pasji dziewczyną, która znajduje w sobie siłę, by odejść od narzeczonego mimo bólu i upokorzenia. Dopiero wspólny wróg sprawia, że jej drogi krzyżują się z Rhysem. To właśnie wtedy Rhys zaczyna dostrzegać, jak wiele zła i krzywd wyrządził jej były partner. Ta świadomość uruchamia lawinę nieoczekiwanych zdarzeń i emocji – od gniewu i potrzeby zemsty po stopniowo rodzącą się wiarę w drugiego człowieka oraz w siłę rodziny. Książka porusza także trudne tematy, takie jak przemoc psychiczna w związku i jej wpływ nie tylko na ofiarę, ale również na całe otoczenie. Szczególnie poruszające jest to, jak często ludzie bardziej troszczą się o swoją posadę i reputację niż o fakt, że ktoś z ich bliskich został skrzywdzony. Jak łatwo potrafimy być głusi na cierpienie innych – nawet tych najbliższych. To emocjonalna historia o zdradzie, zemście, ale przede wszystkim o odzyskiwaniu wiary w siebie i w drugiego człowieka.

O fikcji literackiej autora się nie dyskutuje ale wchodząc w drugą część serii dziedzictwo miałam mieszane uczucia. Autorka ma fajne, lekkie pióro, dobrze się czyta i szybko. Ale brakowało mi w tej części wyjaśnień i konkretów. W historii złudne marzenia poznajemy bliżej Kajetana i jesteśmy wciągnięci w jeszcze większe nierozwiązane zagadki i tajemnice w których znalazła się Kira. Dla mnie w tej książce znajdziecie trochę romansu trochę mafii trochę kryminału pojawia się dramat i dla mnie za dużo tego trochę. Krótko- zagmatwana ale przeczytajcie i oceńcie sami.

'- – Tata? Zamykam oczy i uśmiecham się błogo. Znam ten głos. Słyszałem go, zanim wypowiedziała pierwsze słowo. Przypomina mi jedną sytuację, która zostanie ze mną do końca życia. Pamiętam ten moment, kiedy pierwszy raz ją usłyszałem. Wtedy, kiedy byłem w zawieszeniu między życiem a śmiercią . ona znała mnie,zanim ja sam zrozumiałem, kim jestem. -'

Moja „randka z książką” okazała się najbardziej emocjonalnym rollercoasterem tego roku! Ta dylogia to historia, która wciąga od pierwszej strony i nie puszcza aż do ostatniego zdania. Ona - ucieka przed przeszłością, która jest czystym mrokiem. Jej jedynym celem jest ochrona tych, których kocha, zwłaszcza dziadka, bo dla własnych rodziców nie znaczy absolutnie nic. Chce zniknąć, chce bezpieczeństwa, ale los ma inne plany... On - bezwzględny gangster, który nie zna litości. Kocha bawić się kobietami i odbierać bliskim to, co dla nich najcenniejsze. Jego obecny cel? Przejąć firmę brata i... jego dziewczynę. Jest drapieżnikiem, który zawsze dostaje to, czego chce. 😈 Zaczęło się niemal niewinnie - poranna kawa wylana na jego garnitur, wieczorny drink... A potem ruszyła lawina. Zakończenie pierwszego tomu to był dla mnie totalny szok! Całe szczęście, że drugi tom miałam pod ręką, bo autorka dopiero tam pokazała, na co ją stać. W połowie kontynuacji myślałam: „okej, mamy dramat, ale zaraz pewnie zwolnimy”. Nic bardziej mylnego! To była tylko cisza przed burzą. Wieczór, który miał być miły, zamienił się w festiwal mrocznych tajemnic wychodzących na jaw. A kiedy myślisz, że to już koniec... okazuje się, że to dopiero początek prawdziwego szału. 🤯 Droga autorko, gdzieś Ty się chowała?! Po przeczytaniu tej dylogii oficjalnie trafiasz do mojego TOP 5 autorek. Jeśli szukacie mocnych wrażeń, mroku i historii, która wyciśnie z Was emocje - to jest to! ✨