Polecam!

Polecam!

O ile zawsze pierwsza część w tomach jest zazwyczaj najlepsza (a może to moje indywidualne odczucie), to w tym przypadku druga była, jak dla mnie, o niebo lepsza. Mega wciąga i z wielką ciekawością biorę się za czytanie trzeciej!

O ile zawsze pierwsza część w tomach jest zazwyczaj najlepsza (a może to moje indywidualne odczucie), to w tym przypadku druga była, jak dla mnie, o niebo lepsza. Mega wciąga i z wielką ciekawością biorę się za czytanie trzeciej!

Drugi tom cyklu o cichociemnych niewiele ustępuje pierwszemu. Kontynuacja losów czwórki przyjaciół w okupowanej Warszawie. Nie wszystkie wątki zostały przedstawione tak, jak to miało miejsce w serialu, co dla mnie akurat na duży plus. Akcja nie skupia się wyłącznie na Warszawie, ale wraz z Bronkiem przenosimy się na Wołyń w czasie niesławnej rzezi. Na brak akcji nie ma co narzekać, cały czas coś się dzieje. Może losami naszych bohaterów zbyt często rządzi przypadek, a kilka wątków zbyt naciąganych czy wręcz naiwnych, ale nie przeszkadza to w odbiorze całości. Już się nie mogę doczekać finałowego tomu. Polecam.

Drugi tom cyklu o cichociemnych niewiele ustępuje pierwszemu. Kontynuacja losów czwórki przyjaciół w okupowanej Warszawie. Nie wszystkie wątki zostały przedstawione tak, jak to miało miejsce w serialu, co dla mnie akurat na duży plus. Akcja nie skupia się wyłącznie na Warszawie, ale wraz z Bronkiem przenosimy się na Wołyń w czasie niesławnej rzezi. Na brak akcji nie ma co...

Kontynuacja losów czterech młodych patriotów walczących o wolną Polskę.

Janek, Michał, Władek i Bronek - wyszkoleni żołnierze podziemia, którzy każdego dnia, 1943 roku stawiają opór Niemcom. Działają w odrębnych komórkach, ale cel jest jeden - wyjść spod buta brutalnego okupanta.

Działania partyzanckie, konspiracja, śmierć współpracowników, strach o bliskich to codzienność głównych bohaterów. W tej części jest zdecydowanie więcej scen smutnych i dramatycznych. Jesteśmy świadkami m.in. powstania w getcie warszawskim i tego jak nadzieja umiera ostatnia.

Mimo tych przygnębiających wydarzeń, walki, ciężkich przesłuchań na Szucha są też małe momenty chwały, które cieszą kiedy udaje się przechytrzyć wroga. A jest nim ambitny szef Gestapo Lars Rainer. Inteligentny,bystry i skuteczny były policjant, który daje się we znaki nie tylko Polakom, ale i swoim. Rainer to też moim zdaniem jedna z najlepiej nakreślonych przez autora postaci.

Jarosław Sokół ponownie napisał wciągającą historię, której akcja toczy się na tle prawdziwych wydarzeń. Emocje, napięcie, lekkie pióro i świetne sylwetki bohaterów - wszystko to znajdziecie w tej książce.

Polecam!

Kontynuacja losów czterech młodych patriotów walczących o wolną Polskę.

Janek, Michał, Władek i Bronek - wyszkoleni żołnierze podziemia, którzy każdego dnia, 1943 roku stawiają opór Niemcom. Działają w odrębnych komórkach, ale cel jest jeden - wyjść spod buta brutalnego okupanta.

Działania partyzanckie, konspiracja, śmierć współpracowników, strach o bliskich to...

Nieco gorsza niż pierwsza część, spada tempo akcji, brak mi również momentów zabawnych, takich naturalnych, obyczajowych chwil pomiędzy bohaterami. Dostaliśmy coś bardziej sensacyjnego niż dramatycznego.
Mimo to czyta się wspaniale, doskonale przedstawiona postać Larsa Rainera, trudno go nie polubić, znając jego motywacje. Chłopaki nadal dają radę, Janek jest niesamowicie cierpliwy, Bronek odważny, a bracia Konarscy skuteczni. Tylko Wanda wkurza coraz bardziej :)

Nieco gorsza niż pierwsza część, spada tempo akcji, brak mi również momentów zabawnych, takich naturalnych, obyczajowych chwil pomiędzy bohaterami. Dostaliśmy coś bardziej sensacyjnego niż dramatycznego.
Mimo to czyta się wspaniale, doskonale przedstawiona postać Larsa Rainera, trudno go nie polubić, znając jego motywacje. Chłopaki nadal dają radę, Janek jest niesamowicie...

Polecam bardzo wszystkim czytelnikom

Polecam bardzo wszystkim czytelnikom

Ogromna przyjemność! I jak dobrze,że różni się od serialu. Bardzo dobrze się czyta, niezmiennie mnie opowieści o Władku,Michale ,Bronku i Janku nie nudzą i mimo,że prawie znam na pamięć budzą ciągle emocje.

Ogromna przyjemność! I jak dobrze,że różni się od serialu. Bardzo dobrze się czyta, niezmiennie mnie opowieści o Władku,Michale ,Bronku i Janku nie nudzą i mimo,że prawie znam na pamięć budzą ciągle emocje.

Uwielbiam! Główni bohaterowie skradli moje serce w serialu i w kolejnej części ich przygód opisanych w książce.

Uwielbiam! Główni bohaterowie skradli moje serce w serialu i w kolejnej części ich przygód opisanych w książce.

Książka bardzo dobra, ale nie ma w niej niczego odkrywczego, co by czytelnika zadziwiło. Znacząco różni się od wersji telewizyjnej, choć nie znaczy to nic złego. Niekoniecznie jednak dobre jest takie rozplanowanie akcji, jakie ma miejsce w książce. Ostatnia akcja jest potraktowana wręcz po macoszemu, napisana jakby na szybko, z kolei inne zdarzenia, dużo mniej ważne, są rozpisane i ciągnięte przez kilka rodzajów. Lars Rainer jest tak samo świetną postacią, sposób jego wykreowania zadziwia i nie daje jednoznacznej odpowiedzi po której strony barykady on stoi. To samo można powiedzieć o Tadeuszu, niby został przedstawiony jako postać stojąca po jednej stronie, ale jego wewnętrzne dylematy nie potwierdzają tego.

Książka bardzo dobra, ale nie ma w niej niczego odkrywczego, co by czytelnika zadziwiło. Znacząco różni się od wersji telewizyjnej, choć nie znaczy to nic złego. Niekoniecznie jednak dobre jest takie rozplanowanie akcji, jakie ma miejsce w książce. Ostatnia akcja jest potraktowana wręcz po macoszemu, napisana jakby na szybko, z kolei inne zdarzenia, dużo mniej ważne, są...

Ostatnia już część cyklu. Podobała mi się równie mocno co poprzednie części. Jestem wielką fanką serialu i jak się okazuje książek też. Polecam każdemu kogo interesuje tematyka II wojny światowej i temu, kto po prostu chce dobrze spędzić swój czas.

Ostatnia już część cyklu. Podobała mi się równie mocno co poprzednie części. Jestem wielką fanką serialu i jak się okazuje książek też. Polecam każdemu kogo interesuje tematyka II wojny światowej i temu, kto po prostu chce dobrze spędzić swój czas.

Drugi tom "Czasu honoru" jest równie dobry jak pierwszy. Jarosław Sokół bardzo ciekawie opisuje zarówno losy bohaterów jak i życie w okupowanej Warszawie. Polecam!

Drugi tom "Czasu honoru" jest równie dobry jak pierwszy. Jarosław Sokół bardzo ciekawie opisuje zarówno losy bohaterów jak i życie w okupowanej Warszawie. Polecam!

Polecam czytelnikom , którzy lubią tematykę wojenna. Książka jest świetna , jak również serial. Opisy Warszawy oraz wątki z historii pobudzają wyobraźnie. Moja ocena to 10/10

Polecam czytelnikom , którzy lubią tematykę wojenna. Książka jest świetna , jak również serial. Opisy Warszawy oraz wątki z historii pobudzają wyobraźnie. Moja ocena to 10/10

Jak najbardziej nie polecam. Książka oparta na tępych schematach,narracja nudna,świata przedstawiony niedopracowany.Nie wnosi nic nowego i ciekawego do historii II wojny światowej.Pod względem językowym napisana surowo i topornie.

Jak najbardziej nie polecam. Książka oparta na tępych schematach,narracja nudna,świata przedstawiony niedopracowany.Nie wnosi nic nowego i ciekawego do historii II wojny światowej.Pod względem językowym napisana surowo i topornie.

Polecam.

Polecam.

Serial "Czas honoru" bardzo lubię i cieszę się, że takie historyczno--wojenno-kostiumowe produkcje, coraz częściej powstają w naszym kraju. Jednak książka jest zlepkiem wydarzeń, które nijak mają się do akcji toczącej się w serialu... Nie chcę krytykować, ale czas akcji, ba! bohaterowie są poplątani z pomieszanym. Inny rok, inne nazwisko, inne fakty, inne wydarzenia. Niemniej - przeczytać książkę do niejakiego innego spojrzenia - można. Ja powstrzymam się od słów krytyki. Po prostu wolę grę aktorską, którą zaprezentowało na serio grono bardzo dobrze dobranych aktorów i mam do "Czasu honoru" sentyment. Książka, która wygląda jak skrót scenariusza filmowego - tak naprawdę nie byłaby mi do szczęścia potrzebna ;)

Serial "Czas honoru" bardzo lubię i cieszę się, że takie historyczno--wojenno-kostiumowe produkcje, coraz częściej powstają w naszym kraju. Jednak książka jest zlepkiem wydarzeń, które nijak mają się do akcji toczącej się w serialu... Nie chcę krytykować, ale czas akcji, ba! bohaterowie są poplątani z pomieszanym. Inny rok, inne nazwisko, inne fakty, inne wydarzenia....

Kolejna część przygód polskich Cichociemnych pochłonęła mnie bez reszty. Oczywiście polecam nie tylko fanom serialu, bo dla tych jest to pozycja obowiązkowa. Cieszy fakt, że powstają takie książki, bo można poznawać historię naszego kraju, a wszystko to łącząc przyjemne z pożytecznym.

Kolejna część przygód polskich Cichociemnych pochłonęła mnie bez reszty. Oczywiście polecam nie tylko fanom serialu, bo dla tych jest to pozycja obowiązkowa. Cieszy fakt, że powstają takie książki, bo można poznawać historię naszego kraju, a wszystko to łącząc przyjemne z pożytecznym.

Druga część "Czasu honoru" była dla mnie niczym świst kuli.
Dlaczego?
Ilość przeprowadzonych akcji przez Cichociemnych, ich pomysł, dokładność co do milisekundy, precyzja, jest nie do pojęcia; albo trafiasz albo giniesz.
Książka całkowicie mną zawładnęła, opętała mój umysł. Nie pozwoliła, żebym ją szybko zamknęła.
I chociaż widziałam serial, a potem przeczytałam treść, nie spowodowało to u mnie zaburzenia, które często występuje u osób wpierw oglądających, a później czytających.
Łatwiej mi natomiast było z bohaterami, ponieważ byli podani na tacy.
Tom drugi przeczytany. Nie oglądam się wstecz, lecz pędzę do następnej części.

Druga część "Czasu honoru" była dla mnie niczym świst kuli.
Dlaczego?
Ilość przeprowadzonych akcji przez Cichociemnych, ich pomysł, dokładność co do milisekundy, precyzja, jest nie do pojęcia; albo trafiasz albo giniesz.
Książka całkowicie mną zawładnęła, opętała mój umysł. Nie pozwoliła, żebym ją szybko zamknęła.
I chociaż widziałam serial, a potem przeczytałam treść, nie...

Świetna historia- zwłaszcza na użycie autentycznych historycznych faktów i wydarzeń. Wspaniałe stwierdzenie Sokoła w posłowiu- " [...] fikcja powinna inspirować do poszukiwania prawdy. Jeśli moje fikcje z Czasu honoru skierują czytelników w stronę prawdziwej historii Polski, uznam to za pisarski sukces."

Świetna historia- zwłaszcza na użycie autentycznych historycznych faktów i wydarzeń. Wspaniałe stwierdzenie Sokoła w posłowiu- " [...] fikcja powinna inspirować do poszukiwania prawdy. Jeśli moje fikcje z Czasu honoru skierują czytelników w stronę prawdziwej historii Polski, uznam to za pisarski sukces."

Wojna to straszny czas, pełen bólu i cierpień, a także nieustannego strachu o to, co przyniesie przyszłość. "Czas honoru" to opowieść o ludziach, którym przyszło żyć w takich właśnie warunkach.
Uważam, że jest to książka bardzo wartościowa, która poza ciekawym wątkiem fabularnym, przekazuje czytelnikowi wiele faktów historycznych. Historie bohaterów, osadzone są na tle ogarniętej wojną Warszawy i zaciekłej walki niepodległościowej.

Wojna to straszny czas, pełen bólu i cierpień, a także nieustannego strachu o to, co przyniesie przyszłość. "Czas honoru" to opowieść o ludziach, którym przyszło żyć w takich właśnie warunkach.
Uważam, że jest to książka bardzo wartościowa, która poza ciekawym wątkiem fabularnym, przekazuje czytelnikowi wiele faktów historycznych. Historie bohaterów, osadzone są na tle...

jak przyjemna w czytaniu jak pierwsza część

jak przyjemna w czytaniu jak pierwsza część

Drugi tom trylogii Jarosława Sokoła opowiada o wydarzeniach umiejscowionych w serialu miedzy trzecią a czwartą transzą, czyli m.in o powstaniu w getcie warszawskim. Książka jest bardzo wciągająca i trzymająca w napięciu. Pozycja obowiązkowa dla miłośników serialu "Czas Honoru", ale polecam ją również wszystkim, którzy go nie znają. Naprawdę warto przeczytać tę powieść.

Drugi tom trylogii Jarosława Sokoła opowiada o wydarzeniach umiejscowionych w serialu miedzy trzecią a czwartą transzą, czyli m.in o powstaniu w getcie warszawskim. Książka jest bardzo wciągająca i trzymająca w napięciu. Pozycja obowiązkowa dla miłośników serialu "Czas Honoru", ale polecam ją również wszystkim, którzy go nie znają. Naprawdę warto przeczytać tę...

Zadziwiające zwroty akcji, zazębiające się historie całkowicie innych ludzi, perfekcyjnie łączące się ze sobą wątki ... To wszystko można znaleźć w tej książce! Jestem szczerze zaskoczona ... nie sądziłam, żeby książka dorównała serialowi, ale bardzo się pomyliłam co do niej. Zachęcam do czytania ;)

Zadziwiające zwroty akcji, zazębiające się historie całkowicie innych ludzi, perfekcyjnie łączące się ze sobą wątki ... To wszystko można znaleźć w tej książce! Jestem szczerze zaskoczona ... nie sądziłam, żeby książka dorównała serialowi, ale bardzo się pomyliłam co do niej. Zachęcam do czytania ;)

Druga część "Czasu honoru" jest jeszcze lepsza od pierwszej części, znów się wzruszyłam, popłakałam, zastanowiłam nad sensem życia. Jak dobrze, że przyszło nam żyć w naszym kraju w czasach bez wojny. Nawet nie mogę sobie wyobrazić jak Ci młodzi ludzie mogli wtedy żyć: przerażeni, w wiecznym strachu o siebie i najbliższych, głodni, osaczeni przez okrutnych wrogów, a jednak zawsze gotowi oddać życie za ojczyznę.

Druga część "Czasu honoru" jest jeszcze lepsza od pierwszej części, znów się wzruszyłam, popłakałam, zastanowiłam nad sensem życia. Jak dobrze, że przyszło nam żyć w naszym kraju w czasach bez wojny. Nawet nie mogę sobie wyobrazić jak Ci młodzi ludzie mogli wtedy żyć: przerażeni, w wiecznym strachu o siebie i najbliższych, głodni, osaczeni przez okrutnych wrogów, a jednak...

Urzeczona pierwszą częścią, drugą pochłonęłam jednym tchem.
Odczuwa się klimat Polski w okresie wojny, a także czuje się chłód wschodu. Zdecydowanie budzi cały wachlarz emocji.

Urzeczona pierwszą częścią, drugą pochłonęłam jednym tchem.
Odczuwa się klimat Polski w okresie wojny, a także czuje się chłód wschodu. Zdecydowanie budzi cały wachlarz emocji.

II część świetnej serii o bohaterskich działaniach Armii Krajowej w okupowanej Warszawie i nie tylko.

II część świetnej serii o bohaterskich działaniach Armii Krajowej w okupowanej Warszawie i nie tylko.

Jestem wielką fanką CZH dlatego książka, moim zdaniem, jest niesamowita ! Jest ona o wiele inna niż serial, dlatego nie będzie was nudzić :)

Jestem wielką fanką CZH dlatego książka, moim zdaniem, jest niesamowita ! Jest ona o wiele inna niż serial, dlatego nie będzie was nudzić :)

Czytając tą książkę często przywołuje serialowych bohaterów i porównuje wątki, a tak nie powinnam robić!
No ale cóż na to poradzę, skoro ja tak ubóstwiam serialowych bohaterów:) Mimo, że książka znacznie różni się od serialu bardzo przypadła mi do gustu :) Na pewno nie odmówię sobie przeczytania kolejnej części i Wam również polecam zapoznanie się z fajną lekturą na zimowe wieczorki,
a zwłaszcza, że to nasza historia :)

Czytając tą książkę często przywołuje serialowych bohaterów i porównuje wątki, a tak nie powinnam robić!
No ale cóż na to poradzę, skoro ja tak ubóstwiam serialowych bohaterów:) Mimo, że książka znacznie różni się od serialu bardzo przypadła mi do gustu :) Na pewno nie odmówię sobie przeczytania kolejnej części i Wam również polecam zapoznanie się z fajną lekturą na zimowe...

Co nowy tom, tym bardziej mnie wciąga książka, bardziej niż serial, choć czasami mi się mieszają :)

Co nowy tom, tym bardziej mnie wciąga książka, bardziej niż serial, choć czasami mi się mieszają :)

Świetna,
Buduje dumę polaków.
www.ebielik.pl

Świetna,
Buduje dumę polaków.
www.ebielik.pl

Chyba nie ma osoby, która nic by nie słyszała o serialu "Czas Honoru". Ja osobiście ten serial uwielbiam, oglądałam wszystkie odcinki, niektóre nawet po dwa razy, jak miałam okazję. Uwielbiam te postacie: Janka, Michała, Bronka i Władka (odwieczny dylemat: którego kocham najmocniej, starcie pomiędzy Jankiem a Michałem).
I tu pojawia się dylemat: bo, mimo iż książka świetna, to jak tu ją czytać ze świadomością, że serialowy Bronek nigdy nie powiedziałby tego, co powiedział jego książkowy odpowiednik, charakter Janka jest zupełnie inny, Władek w serialu zachowałby się tak, a nie inaczej, książkowy Michał zrobił to, czego serialowy nie uczyniłby nigdy. Podobnie z paniami. Te wspaniałe, silne kobiety, które to tylko naszych cichociemnych podnosiły na duchu w książce są słabe, z gorszymi charakterami. I nie chodzi mi o to, by były one idealne, ale przecież te serialowe dziewczyny też miały swoje wady.
Dobrze, to jak już się namarudziłam, to może teraz trochę o zaletach książki, bo jak wiadć po ocenie, jest ich dużo. A te dwie osobowości naszych bohaterów to nie tyle wada, a raczej moje malutkie rozczarowanie.
Zaletą jest z pewnością rozwinięcie akcji. Wiele spraw zostało lepiej naświetlonych i bardzo mi się to podoba, chociaż szkoda, że niektóre fragmenty są bardzo pozmieniane. Cóż... trudno. Książka bardzo wzruszająca, bo popłakałam się na niej w jednym lub dwóch miejscach. Interesujący wątek wyjazdu Bronka, tego w serialu nie było, więc z zaciekawieniem poznawałam jego dalsze przygody.

Dobrze, cóż tu wiele mówić. Mi się ta książka bardzo podobała, ale niektórzy fani serialu mogą mieć o niej inne zdanie. Naprawdę, czasem miałam wrażenie, że gdyby nie postacie i tytuł to byłyby to zupełnie inne historie. Niemniej, bardzo przyjemnie się czytało.

Chyba nie ma osoby, która nic by nie słyszała o serialu "Czas Honoru". Ja osobiście ten serial uwielbiam, oglądałam wszystkie odcinki, niektóre nawet po dwa razy, jak miałam okazję. Uwielbiam te postacie: Janka, Michała, Bronka i Władka (odwieczny dylemat: którego kocham najmocniej, starcie pomiędzy Jankiem a Michałem).
I tu pojawia się dylemat: bo, mimo iż książka...