Znalazłam w bibliotece w innej, grubszej książce.
Rok wydania 1948 a język opowieści uroczy.
Domaga się ta broszurka wznowienia, lepszej grafiki i będzie stanowić przyjemny wstęp do krystalografii dla ucznia szkoły podstawowej.

Znalazłam w bibliotece w innej, grubszej książce.
Rok wydania 1948 a język opowieści uroczy.
Domaga się ta broszurka wznowienia, lepszej grafiki i będzie stanowić przyjemny wstęp do krystalografii dla ucznia szkoły podstawowej.

Ta niewielka ,,pogadanka" jak sam ujął to autor jest przyjemną lekturą z zakresu przyrody. Mimo upływu wielu lat od jej wydania (swoją drogą w okresie stalinizmu) jest aktualna, a informacje w niej zawarte mogą wielokrotnie zaskoczyć. Dodatkowo, bardzo lekko się ją czyta - dosłownie jak opowieść. Oczywiście, będziemy mieli styczność z językiem naukowym, jednak forma narracji bezpośredniej pierwszoosobowej z wieloma przemyśleniami autora sprawia, że natychmiast uderza czytelnika przepaść między dawnymi, a nowoczesnymi (to jest suchymi, męczącymi) pozycjami popularnonaukowymi.

Z każdej strony wprost wyziera autentyczny zachwyt autora nad rzeczą tak zwykłą (do momentu sięgnięcia po ową lekturę, po niej całkowicie zmienimy zdanie) jak śnieżynki. I choć jej rozmiary nie są oszałamiające to otrzymujemy dodatkowo mnóstwo pięknych i klimatycznych fotografii kryształków śniegu. Dla ciekawych świata przyrody, a pragnących czegoś poważniejszego - rewelacja.

Ta niewielka ,,pogadanka" jak sam ujął to autor jest przyjemną lekturą z zakresu przyrody. Mimo upływu wielu lat od jej wydania (swoją drogą w okresie stalinizmu) jest aktualna, a informacje w niej zawarte mogą wielokrotnie zaskoczyć. Dodatkowo, bardzo lekko się ją czyta - dosłownie jak opowieść. Oczywiście, będziemy mieli styczność z językiem naukowym, jednak forma...