Książkę kupiłem i przeczytałem jako historiograficzne tło do powieści Pereza-Reverte „Oblężenie”, czyli takiego kryminału sensacyjnego z epoki, którego akcja dzieje się właśnie w czasie oblężenia Kadyksu.

Ogólne wrażenie dobre.

Proporcje prawidłowe: na 360 stron o oblężeniu jest jakieś 200, reszta to wstępny kontekst (może ciut za długi i zbyt polityczny a zbyt mało wojskowy, 100) oraz polityczne podsumowanie z zakończeniem (40) i aparat (20). Styl przystępny, dobry w czytaniu, momentami może nieco zbyt swobodny w tych metaforach (jeśli to miały być metafory, np. jak Drake wykańcza Wielką Armadę w Kadyksie). Błędów oczywistych nie znalazłem, chociaż podobno w drobiazgach autor tu i ówdzie się pomylił; zdaje się że najgorzej autor czuje się w tematyce morskiej (pomylone klasy okrętów i formacje). OdB, podstawowa chronologia, taktyka, personalia – wszystko jest. Mało przypisów źródłowych i mało źródeł francuskich, ale to przecież HB, a nie rozprawa doktorska.

Największy problem to mapy, a właściwie praktyczny ich brak (co jest nierzadką przypadłością HB-ków, niestety). Niby nie takie kluczowe, bo jak wygląda Kadyks i okolice każdy może sobie znaleźć sam a oblężenie to przecież nie są fronty, które wędrują sobie przez setki kilometrów, ale tu autor omawia przecież konteksty strategiczne (Salamanka) i bez obrazu kto gdzie stał ani rusz.

Książkę kupiłem i przeczytałem jako historiograficzne tło do powieści Pereza-Reverte „Oblężenie”, czyli takiego kryminału sensacyjnego z epoki, którego akcja dzieje się właśnie w czasie oblężenia Kadyksu.

Ogólne wrażenie dobre.

Proporcje prawidłowe: na 360 stron o oblężeniu jest jakieś 200, reszta to wstępny kontekst (może ciut za długi i zbyt polityczny a zbyt mało...

Słabsza pozycja Pana Krzysztofa Mazowskiego, daleko jej do szczytowej jak do tej pory Fuengiroli.

Na plus opis walk pod Kadyksem, na minus to co jest w niej dookoła (jakieś takie wrażenie chaosu wypływało z tej książki).

Słabsza pozycja Pana Krzysztofa Mazowskiego, daleko jej do szczytowej jak do tej pory Fuengiroli.

Na plus opis walk pod Kadyksem, na minus to co jest w niej dookoła (jakieś takie wrażenie chaosu wypływało z tej książki).

Ciekawie opisany konflikt na półwyspie Iberyjskim

Ciekawie opisany konflikt na półwyspie Iberyjskim

Książka trudna w czytaniu -bardzo chaotyczna w narracji co chyba nie było zamierzeniem autora, pragnącego w ten sposób oddać realia wojny na Półwyspie. Fakty przedstawione niby poprawnie, prawo autora do komentarza wykorzystane, ale brakuje w tym wszystkim jakby głównego nurtu narracji. Element morski w zmaganiach jakby nie było bramę do Hiszpani i bramę do nadal rozległego Imperium potraktowany dość marginalnie.

Książka trudna w czytaniu -bardzo chaotyczna w narracji co chyba nie było zamierzeniem autora, pragnącego w ten sposób oddać realia wojny na Półwyspie. Fakty przedstawione niby poprawnie, prawo autora do komentarza wykorzystane, ale brakuje w tym wszystkim jakby głównego nurtu narracji. Element morski w zmaganiach jakby nie było bramę do Hiszpani i bramę do nadal rozległego...

Dotarłem do połowy i nie dokończyłem. Niestety, to co przeczytałem bardziej zaciemnia obraz wojny na półwyspie, niż go rozjaśnia. Bardzo chaotyczny opis przebiegu wypadków z lat 1808-1809, gdyby to było moje pierwsze spotkanie z tematem, nie zrozumiałbym wiele. Mam wrażenie, że autor nie radzi sobie za bardzo z ogarnięciem wydarzeń w skali makro i z tego powodu serwuje sporo dziwnych tez, np. o tym, że Murat sprowokował powstanie Dos De Mayo żeby przejąć tron w Hiszpanii. Z kolei według autora Dupont kapitulował pod Bailen tylko dlatego, że miał niedoświadczone wojska. Troszkę to było bardziej skomplikowane jednak. Takich "kwiatków" jest więcej.

Samo oblężenie (blokada) opisane już lepiej, na plus użycie wspomnień żołnierzy. Niestety, gdy wracamy na szerszą perspektywę autor znowu wchodzi do krainy chaosu. Drażni mnie też styl tego autora, częste kolokwializmy i powtórzenia. "Fuengirolę" przebolałem, ale tutaj jest - moim zdaniem - znacznie gorzej. Wpadki w rodzaju "unicestwienia resztek Wielkiej Armady w 1587", czy informacja o "20 pułku portugalskiej piechoty liniowej Cacadores" trochę kłują w oczy. (Cacadores to była lekka piechota i walczyła w samodzielnych batalionach).

Wojna półwyspowa jest bardzo ciekawa i - moim zdaniem - warto znać jej historię, żeby zrozumieć np. klęskę Napoleona pod Waterloo. Niestety temat nie ma w Polsce szczęścia. Uważam, że znacznie lepiej przeczytać "The Spanish Ulcer" Davida Gatesa, która te same zagadnienia przedstawia nieporównywalnie bardziej klarownie i z lektury można wynieść potężną dawkę wiedzy (jednocześnie to tylko jeden tom, a nie 7 tomów jak w przypadku dzieła Omana).

Dotarłem do połowy i nie dokończyłem. Niestety, to co przeczytałem bardziej zaciemnia obraz wojny na półwyspie, niż go rozjaśnia. Bardzo chaotyczny opis przebiegu wypadków z lat 1808-1809, gdyby to było moje pierwsze spotkanie z tematem, nie zrozumiałbym wiele. Mam wrażenie, że autor nie radzi sobie za bardzo z ogarnięciem wydarzeń w skali makro i z tego powodu serwuje...