Też kiedyś się naćpię i napiszę książkę.

Nie polecam na pierwszą lekturę bitnikowską - odsyłam do "W drodze".

Też kiedyś się naćpię i napiszę książkę.

Nie polecam na pierwszą lekturę bitnikowską - odsyłam do "W drodze".

Z bólem serca: strasznie sie zanudziłam

Z bólem serca: strasznie sie zanudziłam

Ukończeni ponoć w trzy dni „Podziemni” to lektura wymagająca, bo napisana w stylu strumienia świadomości. Powieść wrzuca czytelnika od razu na głęboką wodę i zmusza do szybkiego przyswojenia czasu i miejsca akcji (San Francisco wczesnych lat 50-tych) oraz wszelakich protagonistów (artystyczna bohema miasta z rodzącą się w tym czasie pierwszą amerykańską kontrkulturą, czyli bitnikami).

Trochę to u mnie trwało, zanim wczułem się na tyle dobrze w narrację, aby móc docenić tę książkę. To jednak nie „W drodze”. Ale opłacało się, bo Kerouac po mistrzowsku i bardzo spontanicznie operuje piórem. Jego egzystencjalizm nakazuje mu tylko jeden kierunek narracji – pokazać cały ten bezsens podążania za „american dream” przy równoczesnym bezkompromisowym obnażaniu duchowej pustki, jaka była jedyną życiową alternatywą dla wszystkich tych ćpunów, szwędaczy i wykolejeńców.

A żeby było śmieszniej, to opisane autobiograficzne wydarzenia miały w rzeczywistości miejsce w Greenwich Village w Nowym Jorku. Jednak przeniesienie miejsca akcji do słonecznej Kalifornii w pewien sposób podkreśla duszną atmosferę powieści. Duszną od alkoholowych oparów, dymu maryśki i nieszczęśliwej miłości.

Ukończeni ponoć w trzy dni „Podziemni” to lektura wymagająca, bo napisana w stylu strumienia świadomości. Powieść wrzuca czytelnika od razu na głęboką wodę i zmusza do szybkiego przyswojenia czasu i miejsca akcji (San Francisco wczesnych lat 50-tych) oraz wszelakich protagonistów (artystyczna bohema miasta z rodzącą się w tym czasie pierwszą amerykańską kontrkulturą, czyli...

Kto czytał "W drodze" Jacka Kerouaca, ten może się domyślać w jakim klimacie jest jego inna książka. Całe życie walczył o wenę twórczą, która przychodziła mu z trudem. Zapisywał na karteczkach myśli, obserwacje czy przemyślenia.
Reprezentował pokolenie beatu, ludzi wolnych, beztroskich, szukających przygód i przyjmujących wszystko co niesie życie. W "Podziemnych" opisuje lata 50-te podziemnego świata San Francisco, mrocznych zaułków, wolnej miłości, narkotyków, alkoholu. Dlaczego "podziemni"? Bo wychodzili nocą ze swoich nor, by szwendać się po mieście czekając na nieznane. I w tym tkwiła fascynacja tym życiem.

Kto czytał "W drodze" Jacka Kerouaca, ten może się domyślać w jakim klimacie jest jego inna książka. Całe życie walczył o wenę twórczą, która przychodziła mu z trudem. Zapisywał na karteczkach myśli, obserwacje czy przemyślenia.
Reprezentował pokolenie beatu, ludzi wolnych, beztroskich, szukających przygód i przyjmujących wszystko co niesie życie. W "Podziemnych" opisuje...

Książka o trudnej miłości,narkotykach,wszystko w oparach alkoholu w rytmie jazzu. Bardzo duszna opowieść, tętniąca emocjami.

Książka o trudnej miłości,narkotykach,wszystko w oparach alkoholu w rytmie jazzu. Bardzo duszna opowieść, tętniąca emocjami.

Czytałam dość dawno ale nadal pamiętam klimat tej powieści.

Czytałam dość dawno ale nadal pamiętam klimat tej powieści.