Cudowna książka mówiąca w sposób dużo przyjaźniejszy o wielkości człowieka niż Nietzschego Zaratustra. Człowiek to istota rzeczy, a rzeczy są zbyt istotne dla człowieka, dlatego ta istota zanika. Jedna z tak zwanych książek przyjaciół mimo, że czasem chce się spoliczkować autora. Szybko jednak to przeradza się w chęć spoliczkowania siebie. Bo jesteśmy tak czy inaczej jednością. Poza tym Fowles jest wg mnie zbyt mało znanym geniuszem.

Cudowna książka mówiąca w sposób dużo przyjaźniejszy o wielkości człowieka niż Nietzschego Zaratustra. Człowiek to istota rzeczy, a rzeczy są zbyt istotne dla człowieka, dlatego ta istota zanika. Jedna z tak zwanych książek przyjaciół mimo, że czasem chce się spoliczkować autora. Szybko jednak to przeradza się w chęć spoliczkowania siebie. Bo jesteśmy tak czy inaczej...

Dawno nikt nie byl mi tak bliski

Dawno nikt nie byl mi tak bliski

Tylko na pólce w domu z sentymentu do autora:)

Tylko na pólce w domu z sentymentu do autora:)

O życiu.
Fowles subiektywnie odnosi się do najważniejszych aspektów ludzkiej egzystencji. Czasem się z nim zgodzisz, czasem nie. Ale jest nad czym pomyśleć.

O życiu.
Fowles subiektywnie odnosi się do najważniejszych aspektów ludzkiej egzystencji. Czasem się z nim zgodzisz, czasem nie. Ale jest nad czym pomyśleć.

Fowles pisze o ateizmie w kontekście wyboru filozoficznej drogi życiowej. Spodoba się głównie zwolennikom racjonalizmu, ale wszyscy znajdą tu przemyślenia godne uwagi.

Fowles pisze o ateizmie w kontekście wyboru filozoficznej drogi życiowej. Spodoba się głównie zwolennikom racjonalizmu, ale wszyscy znajdą tu przemyślenia godne uwagi.