Ale zanim ruszymy, jest parę rzeczy, które chcę wam powiedzieć. Po pierwsze, nie musicie lubić wszystkiego, co robicie. Chodzi o to, że gówno mnie obchodzi, czy lubicie wszystko, co robicie, czy nie. Musicie tylko to zrobić. Po drugie, wy jesteście systemem, panowie. Wy. Odpowiedzialność za wszystko spada na każdego z was.

Jeśli chciałem dowodzić Teamem Six - a chciałem tego bardziej niż czegokolwiek w całym moim życiu - to wiedziałem, że będę miał tylko jedną szansę na poproszenie admirała Haywarda o tę robotę. Starannie przygotowałem każdy ruch i każde słowo, konstruując w myślach cały szereg scenariuszy, aż zyskałem pewność, że o cokolwiek Hayward mnie zapyta, zareaguję właściwie.

Winny zarzucanych mi czynów. Winny tego, że swoich ludzi ceniłem wyżej niż biurokratyczne pierdoły. Winny tego, że wydawałem tyle pieniędzy, ile tylko potrafiłem zdobyć, na jak najlepsze wyszkolenie moich ludzi. Winny tego, że szykowałem się do wojny, zamiast do pokoju. Wszystkiego tego rzeczywiście jestem winny. Mea culpa, mea culpa, mea maxima pierdolona culpa.

W końcu wojna to nie nintendo. Wojna to nie supertechnologia i zabawki dla dużych chłopców. Wojna to zabijanie.