Tacy są Gre­cy. Wło­si, któ­rzy ich do­brze zna­ją, mó­wią, że je­den Po­lak może wy­pro­wa­dzić w pole dzie­się­ciu Niem­ców, je­den Żyd dzie­się­ciu Po­la­ków, a je­den Grek dzie­się­ciu Ży­dów.

Do­pó­ki czło­wiek wzno­si to­a­sty z oka­zji koń­ca woj­ny, nie my­śli o wsz­czy­na­niu ko­lej­nej.

Polakom nic nie wychodzi tak dobrze jak skakanie sobie do oczu.

Koniec języka nie jest organem odpowiedzialnym za odwagę. Częściej za głupotę.

Wy, politycy gracie piłkę lepiej niż piłkarze”.

Przyniósł pan księdzu prawdziwe zdjęcia diabła i pyta pan, czy da się je wykorzystać dla dobra miłości bliźniego.?!

Ma ich zabijać? Bo tak chce polityka? Ta sama podstępna, brudna dziwka, która poróżniła go z Walterem, a wcześniej uczyniła ich ojców śmiertelnymi wrogami.

Siedziały przy nim cztery kobiety w wieku, w którym nuda małżeńskiej rutyny wywołuje szalony apetyt na życie.

Niektóre z tych imponujących wyrobów sztuki jubilerskiej nosili uprzednio wytworni panowie w Wiedniu, Krakowie i karpackich kurortach, ale taki już los przedmiotów ze złota, że zmieniają właścicieli. Niekoniecznie w drodze transakcji handlowych.

(...)ale koniec języka nie jest organem odpowiedzialnym za odwagę. Częściej za głupotę.

Na Zachód woził ruskie złoto i diamenty kupowane od oficerów Armii Czerwonej stacjonujących w Polsce; z powrotem dolary i penicylinę dostarczane przez żołnierzy US Army stacjonujących w Niemczech. W czasach ekstremalnej zimnej wojny dawny lwowski złodziej godził obydwa systemy militarne z łatwością godną Pokojowej Nagrody Nobla.

Po obu stronach ustawiono bufety. Prawy z zakąskami, lewy z alkoholami: radzieckim szampanem, bułgarskim koniakiem i polską wódką, która jako jedyna niczego nie udawała.

Oby­ty z ko­bie­ta­mi na­uczył się, że po­wo­dze­nie u tych naj­bar­dziej uro­dzi­wych zdo­by­wa się na dwa spo­so­by: trze­ba być albo bar­dzo przy­stoj­nym, albo jesz­cze bar­dziej obo­jęt­nym. Każ­da ślicz­not­ka pew­na swo­jej uro­dy prę­dzej czy póź­niej bę­dzie się chcia­ła prze­ko­nać, cze­mu jej czar nie dzia­ła. Jak za­in­try­go­wa­na mysz, któ­ra wresz­cie zbli­ży się do kota uda­ją­ce­go, że nie zwra­ca na nią uwa­gi.

Teraz w Polsce wszystko było dla ludu, nie dla człowieka.

Można snuć romantyczne marzenia, a nawet im kibicować, ale porządek świata temu nie sprzyja. W prawdziwym życiu wyścigi wygrywa ten, kto ma ładniejszą bryczkę i więcej koni.

Jadł człowieka. Kogoś, kto oddał życie, aby on mógł przeżyć.

Mądre przysłowie mówi, że jesli nie możesz pokonać wroga, to się do niego przyłącz.

Mogłaby grać Kleopatrę w filmie o faraonach pokazywanym w kinie Uciecha, ale była Żydówką. Od Egiptu dzieliły ją Mojżesz, Morze Czerwone i parę innych biblijnych zaszłości.