Masz cały czas tę samą twarz i pa­skud­ny cha­rak­ter, który jesz­cze trud­niej ukryć.

Je­stem śmier­tel­nie po­waż­na, gdy ktoś na­pa­da mnie bez powodu.

Serio, nie ogar­niam, jakim cudem pa­mię­tam tak bezsensow­ne rze­czy, które okazu­ją się nagle za­dzi­wia­ją­co przy­dat­ne.

Przy Niwie było gwał­tow­nie, ale teraz mam wra­że­nie, że zostałem prze­cią­gnię­ty przez trzy rów­no­le­głe rze­czy­wi­sto­ści jed­no­cze­śnie. Coś mu­sia­ło pójść po­waż­nie nie tak.

Kto się myje, a bez mydła, ten po­dob­ny do stra­szy­dła.