- Dobrze jest mieszkać na drugim piętrze, człowiekowi przechodzi ochota, żeby wyskoczyć przez okno.
- Dlaczego?
- Śmierć nie jest wtedy pewna.

Masa ich pożądania była niewspółmiernie wielka do ich oporu. Żadna inna siła nie była w stanie zrównoważyć ich przyciągania.

W po­grze­bie mało było po­grze­bu. Stał się de­fi­la­dą twa­rzy, z któ­rych każda po ja­kimś cza­sie zy­ski­wa­ła ręce za­chłan­nie obej­mu­ją­ce Lanę, jakby chcą­ce uszczk­nąć tro­chę z jej ża­ło­by. Cier­pie­nie było wa­lu­tą, a żal zo­stał wy­sta­wio­ny na au­kcji i każdy chciał uzy­skać jak naj­więk­szą cenę za swój.