Wytrzymajcie. Przetrwajcie. Żyjcie tak, jak musicie żyć. Pewnego dnia znajdzie się na to odpowiedz.

Na kamienistej plaży mężczyzna patrzy na ziemię i widzi jeden kamień, a potem drugi i trzeci. Kobieta patrzy na ziemię i widzi... kamienie.

... Dorośli powinni pracować. To pomaga im wypełnić umysły. Puste umysły są niedobre. Niebezpieczne. Same znajdują sobie rzeczy, które je wypełnią. Niedobre rzeczy. I nikt nie jest zadowolony.

Wszystko, o co warto walczyć, zdobywa się bez walki. Wszelkie zmagania są zmaganiami ze zwątpieniem. Honor nie jest czymś, za czym należy się uganiać, gdyż - podobnie jak wszystkie siły życia - sam zmierza w naszą stronę, i to w chwili zderzenia odsłania się prawda o nas.

... pytanie, kto na co zasłużył, powinno się stawiać rzadko albo nawet wcale. Jego zadawanie prowadzi do śmiercionośnego osądu i aktów czystego zła. Okrucieństwa popełniane w imię sprawiedliwości wiodą tylko do kolejnych okrucieństw.

- Czy powinieneś mi o tym mówić?
- Czemu by nie? Przecież kłamię.

- Nie chcesz najpierw czegoś zjeść, panie?
- A zorganizowałeś coś?
- Nie.
- To znaczy, że nie mamy nic.
- To prawda.
- W takim razie, po co mnie pytasz, czy nie chcę czegoś zjeść?
- Z ciekawości.

Być może tak właśnie cię napisano,
Utkano z wątków, uszyto nicią
Krew wpleciono w ciało dziecka,
Którym ongiś byłeś,
Skulonego w objęciach nocy.

-Gothosie, jaki rytuał przygotowujesz w podpowiedzi na to? - wychrypiał pradawny bóg.
Jaghut skrzywił się.
- Narobili bałaganu. Mam zamiar tu posprzątać.
- Lód. - Pradawny bóg prychnął pogardliwie. - Jaghucka odpowiedź na wszystko.
-A jaka byłaby twoja odpowiedź, Maelu? Potop czy... potop?

- Kim on jest?
- Ten bóg? Małym, żałosnym skurwielem,Rhulad. Który trzyma w rękach twoja duszę.

Wszystkie wojny są bezsensowne, odmawiający. Podbój i klęska rodzą złość i nienawiść,a podobnych uczuć nie da się przezwyciężyć przekupstwem.

Gdy nie wie się, czego się szuka, ostrożność jest najlepszą zbroją.

Nawet w najszlachetniejszych przedsięwzięciach czasami trafiają się błędy.

Moc jest wspomnieniem. Moc jest przywołaniem. Gdy bóg staje bezimienny, umiera. Dlatego Mael oferował im ten dar, ten azyl. Pobawieni imion bogowie znikają. Zbrodnia, którą tu popełniono wykracza poza wszelką miarę. Zatarcie imion, związanie nowym mieniem, obrócenie w niewolnika.