Wszyscy cza­sa­mi mu­si­my iść do domu. Dokąd mie­li­by­śmy iść?

Ale w sumie to dziw­ne, po­wie­dział męż­czy­zna do ład­nej dziew­czy­ny, że do­brze sy­piam, nie stra­ci­łem ape­ty­tu, a mimo to za­wsze wy­glą­dam, jak­bym był zmę­czo­ny.

Spoj­rza­ła na mnie. Uwa­żasz, że je­stem dziw­ką?
Czy ja tak uwa­żam? Nie mam naj­mniej­szej wąt­pli­wo­ści.

Zawsze myślałem, że niczego nie można porównać z twarzą starannie umalowanej młodej dziewczyny, która wychodzi z metra i spieszy się do biura. Myślałem, że nie ma nic smutniejszego na świecie niż to, jak ludzie wyglądają rano, kiedy idą do pracy.