Jeśli możesz komuś pomóc, nie krzywdząc przy tym kogoś innego, dlaczego miałabyś tego nie zrobić?

Tej nocy Maria spała w objęciach Piotra. Uwielbiała ciężar jego ręki na swojej talii. Jego twarz znajdowała się tak blisko, że Maria czuła kwaśny oddech męża i słyszała leciutkie terkotanie w jego gardle. W środku nocy lekko podniosła głowę i zauważyła, że oddech Piotra osłabł i spowolnił. Piotr zanurzył się w nieprzeniknionych głębinach snu.
-Kocham cię- szepnęła, nie przypuszczając, że on to usłyszy. Poczuła jednak delikatny ruch jego palca spoczywającego na jej plecach i wiedziała, że jej słowa do niego dotarły. Przesunęła głowę, żeby pocałować go w usta, po czym sama ześlizgnęła się z powrotem w kuszącą ciemność snu. Gdy rano Stiepan przyniósł im herbatę, obydwoje byli bladzi i sztywni, a ich skóra okazała się zimna. Odeszli spokojnie, we śnie. Ich twarze miały łagodny wyraz a usta wciąż się dotykały.