Jesteśmy przyjaciółkami w starym stylu. Dzwonimy do siebie, żeby powierzyć sobie sekrety, ponarzekać, udzielić sobie nawzajem rad, których żadna z nas nie słucha, i śmiać się jak głupie z dowcipów, które nikomu poza nami nie wdają się śmieszne; chodzimy również razem na kawę i ciastka, i w ciągu jednej godziny pochłaniamy wszystkie kalorie, których odmawiałyśmy sobie przez cały miesiąc. A czasami spotykamy się, żeby popłakać w ciszy, bo każdej z nas zdarzyło się przejść w życiu wielkie próby, jakie nie wymagają słów, tylko łez.
(bohaterka książki o autorce).

Czymże jest książka, zanim jej ktoś nie otworzy i nie przeczyta? Tylko plikiem sklejonych kartek...To czytelnicy tchną w nią życie.

Sekrety osłabiają, prawda umacnia.

Według buddyzmu narodziny i śmierć są zapisane w Księdze przeznaczenia. Mój dziadek miał na to swoje określenie, mawiał, że "bieganie w pociągu na nic się nie zda". Nasza droga jest wytyczona, poruszamy się po niej w określonym kierunku i z określoną prędkością, nie możemy niczego przyspieszyć. Biegnąc w jadącym pociągu, nie zmienimy godziny, ani miejsca przyjazdu.