Przyszłość ma niepewny kształt (w ciemności); mężczyźni i kobiety to wiedzą. Natomiast z nieco mniejszą pewnością podchodzą do stwierdzenia, że prawda ta dotyczy także przeszłości. To, co pozostaje we wspomnieniach albo samo w nich wraca, nie zawsze jest tym, czego byśmy się spodziewali albo pragnęli zatrzymać przy sobie.

Bydło ginie, krewni giną.
Umrze każdy narodzony.
Jasny ogień paleniska zmienia się w popiół.
Raz zyskana sława trwa zawsze.
(s.414).

- Myślę, że...szybkość waszego życia czyni wam świat droższym - rzekła w końcu.
- Bardziej bolesnym?
- Droższym. Kochacie bardziej, bo tracicie tak szybko. (...) Żyjecie w... poczuciu intensywności. Bo wszystko od was odchodzi.
(s.226).

To jeden z aspektów życia na tym świecie: człowiek się uczy, jak to życie może być złożone. (s.59).

To, co jest całkowicie nieoczekiwane, wywołuje u ludzi bardzo odmienne reakcje, a nagłe pojawienie się tego, co tajemnicze - wizji leżącej całkiem poza doświadczeniem danego człowieka - oczywiście tę sytuację pogłębia. Jedna osoba będzie z przerażenia wszystkiemu zaprzeczać, inna zadrży z zachwytu, że objawiły się jej marzenia hołubione przez całe życie. Trzecia może przyjąć, że jest odurzona alkoholem lub zaczarowana. Szczególnie wrażliwi, choć nie bez wyjątku, są na takie chwile ci, którzy opierają swoje życie na mocnych przekonaniach co do natury świata. (s.86).

Zwykło się uważać, że dobry medyk to taki, który nie zabija człowieka wcześniej, niż uczyniłaby to nękająca go choroba. (s.160).

(...) jeśli człowiek jest zmuszony podjąć w pośpiechu dwie decyzje, to istnieje możliwość, że jedna z nich albo obie będą niewłaściwe. (s.183).

Nie trzeba jeść łajna, żeby wiedzieć, że nie będzie smakowało. (s.252).

Język może sprowadzić na człowieka kłopoty szybciej niż cokolwiek innego. (s.330).

Bogactwo umiera wraz z człowiekiem, jego imię żyje wiecznie. (s.387).

Człowiek sam buduje swoje szczęście i sam popełnia błędy. (s.408).

Radość. Ten inny smak w kielichu smutku. (s.428).

gdzież jest chwała, jeśli cel łatwo osiągnąć? (.431).

Starzenie się w obcym miejscu to nie życie. (s.436).

Czymże innym jest życie jak nie pamięcią? (s.440).

Stopniowo uświadomił sobie, że koń zniknął.

Wiele z tego, co się dzieje w życiu, zależy od szczęścia lub pecha, co jest wielce niepokojące. (s.385).

(...) w życiu na północy nie chodzi o miłość i tęsknotę. (...) Świat jest zbyt twardy. Trzeba samemu być twardszym. (s.403).

Ludzie się zmieniają i nie zmieniają. (s.58).

(...) świat ludzi można podzielić na trzy grupy: żywych, martwych i przebywających na morzu.