Kiedy ktoś jest nieszczęśliwy, ciągle ma nadzieję, że jego życie zmieni się na lepsze. Ale kiedy się poddaje, smutek zabiera nawet to.

(...) wierzę, że jesteśmy wyjątkowi, że cząstka nas nie umiera nigdy. Że jest w nas coś większego, coś ważnego. Bo dlaczego nie?

(...) Pamiętam to uczucie, słodką ociężałość, jakby w moich żyłach płynęła gorąca oliwa. Przekonanie, że to coś złego. Moja twarz na niebieskawym szkle. Jakim potwornym, złym człowiekiem się stajesz, gdy działasz za podszeptem diabła.

Przytaknął, bo dobrze się czegoś trzymać, nawet jeśli to tylko uszko filiżanki.

Ludzie są trudni. Łatwiej jest kochać przedmioty albo czynności, ewentualnie zwierzęta, tylko że one strasznie śmierdzą i wszędzie zostawiają kłaki albo i coś gorszego.".

Jestem jak fala, załamuję się tylko raz.

My, ludzie, uważamy, że panujemy nad naszym własnym życiem, ale nie panujemy. Pewne rzeczy po prostu się dzieją.

Był wściekły. I dobrze się z tym czuł - kiedy jesteś wściekły, wszystko staje się dużo prostsze. Złość sprawia, że wszystko dzieje się szybciej, nawet krew szybciej krąży w żyłach.

Nie można na tej ziemi być światłym, inteligentnym, zaangażowanym człowiekiem i jednocześnie nie odczuwać przejmującej rozpaczy. To po prostu niemożliwe.

To śmieszne, pomyślała nagle w ciemnościach, wiemy wszyscy, że kiedyś umrzemy, a mimo to kurczowo trzymamy się życia.