A to nie ostatnia taka historia i nie ostatni zegar. Inny Janusz, Przymanowski, po wojnie autor Czterech pancernych i psa, w trakcie wojny żołnierz-dziennikarz, pracujący w gazecie 1 Armii Wojska Polskiego. „Zwyciężymy", jak się nazywała, przez chwilę miała swoją siedzibę w Deutsch Krone, a właściwie już w Wałczu. Po zakończeniu walk o Wał Pomorski Przymanowski zajmuje się obowiązkami redaktorskimi, ale zauważa, że szoferzy wożący korespondentów zaszyli się gdzieś w mieście. Więcej, „,że wieczorami odbywają zbiorowe wycieczki po bezludnym mieście i wracają z jakimiś dziwnymi zawiniątkami”. Pierwszą myślą Przymanowskiego jest oczywiście – szaber. Może „znaleźli źródło spirytusu", a może kasę „w piwnicach sklepu jubilerskiego"? Przymanowski prowadzi nas swoim wspomnieniem tak, żebyśmy podzielali jego przypuszczenia. Ze śladową wiedzą o powojniu to nietrudne. Szoferzy na pewno coś knują, tylko co dokładnie? W końcu dziennikarz zaczaja się i widzi, że niosą coś, »przedmiot ciężki, długi, podobny do trumny". Co jest w środku, postanawia sprawdzić, idąc za nimi.