Śmierć to coś, co zdarza się każdemu - jedynie czas różni się dla każdego z ludzi.

Mister jest większy niż spora część psów. Być może ktoś z jego przodków był zbikiem. Znalazłem go na śmietniku któregoś dnia, kiedy był jeszcze małym kociakiem. Od razu mnie adoptował. Mimo moich oporów, Mister okazał mi zrozumienie i w końcu zdałem sobie sprawę, że jestem członkiem jego małej rodziny, i dzięki jego łaskawej zgodzie wolno mi było pozostać w jego mieszkaniu. Koty... Takie już są.

Nie wiem, co ujrzał w mojej duszy; wolałem nie wiedzieć, co się tam ukrywa.

Oni już nie chcą wierzyć w magię. Ani w te rzeczy, które stukają po nocach. I zwykle lepiej im jest z tą niewiedzą.

Głowa była zniekształcona, jak gdyby ogromny nacisk podziałał na skronie i wgniótł czaszkę. Nie miał oczu. Coś mu je wyrwało, wygryzło z głowy.

Zwierzęta tak nie postępują. Zwierzęta zabijają żeby jeść, żeby ochraniać siebie i swoich bliskich, albo żeby bronić swojego terytorium. Nie dla przyjemności, nie z rządzi zabijania. [...] Tylko ludzie tak robią.

Wszyscy mamy swoje demony.