Słyszałam, jak ludzie mówili, że ktoś nie może ścierpieć głupców. Ja sama nauczyłam się ich tolerować, ponieważ nie chciałam, aby mnie krytykowano. Jednakże grzeczność, którą musiałam okazywać, powodowała powstanie we mnie jeszcze większej niechęci. Teraz stwierdzam, że nie mam nawet cierpliwości, aby rozmawiać o banalności życia z ludźmi, których uważam za równie nieciekawych jak tematy, o których rozprawiają. To właśnie bardziej niż cokolwiek innego doprowadziło mnie do tego, że wolę milczenie, bo nie mam na tyle siły woli ani złego wychowania, żeby powiedzieć komuś, że mnie śmiertelnie nudzi jego małostkowość. To musi brzmieć arogancko, ale nie widzę możliwości utrzymywania jakichkolwiek stosunków z pewnym rodzajem ludzi.

Skórka zwykłego chleba spleśniała, ale jego środek wydawał się jeszcze dobry, więc zjadłam sam miękisz; przypuszczam zresztą, że odrobina pleśni też by mi nie zaszkodziła.

... jeśli jest bardzo źle, to musi nastąpić poprawa. Sytuacja nigdy nie utrzymuje się bez zmian i wcześniej czy później wychodzi się ze złego nastroju i staje do walki z nowymi problemami.