Eugenia Dalmau

Więcej opinii znajdziesz na www.jakeczyta.blogspot.com 26 grudnia na ekskluzywnym osiedlu pod Madrytem, w swoim domu zostaje znaleziona piękna i zamożna Carolina. Wszystko wskazuje, że kobieta umarła na zawał. Na miejsce zostaje wezwany doświadczony inspektor policji Jaime, któremu towarzyszy stawiający pierwsze kroki w policji Manuel. Szybko okazuje się, że Carolina Martin została zamordowana, a śledztwo prowadzone przez dwójkę policjantów kieruje ich w świat bogatych przedsiębiorców i polityków. Im baczniej przyglądają się sprawie, tym wyraźniej dostrzegają, że każdy z bliskiego grona ofiary miał swoje powody żeby ją zabić. Każdy też uosabia jeden z siedmiu grzechów głównych. Zaczyna się bardzo typowo dla historii policyjnych, bo ile razy widzieliśmy juz doświadczonego glinę, legendę wydziału sparowanego z żółtodziobem, który dopiero się uczy. Zawiązanie zagadki kryminalnej też wciąga i pozostawia uczucie najlepszych hiszpańskich akcyjniaków. Podobnie jest z pomysłem przedstawienia postaci jako uosobienia grzechów, dość świeży pomysł, który może się podobać. Jednak kiedy na scenie zaczynają pojawiać się kolejne postaci, ich zachowana irytują, a imiona mieszają się. No i im dalej w książkę tym dialogi i zachowanie głównych bohaterów zaczyna robić się teatralne, a tym samym niestrawne. Środkowa część książki to kręcenie się w kółko, wracanie w te same miejsca i brak pomysłu na rozwiązanie tajemnicy. Dopiero ostatnie kilkadziesiąt stron wraca na dobre tory i czytelnik znów może sie rozluźnić. Fajne, choć momentami naiwne i przesłodzone relacje między dwójką policjantów. A cała reszta to tło i to takie średnie. Literatura hiszpańska dostarczała nam już o wiele lepszych książek, ale 'Najpierw był grzech' znajdzie pewnie swoich fanów. Ja po lekturze bardzo szybko zapomnę o tej książce i skupię się na czymś innym.