Biblioteka Błękitnych Tarcz 17/62
Siedemnastoletni Andrzej rzuca szkołę i chce rozpocząć pracę. Matka jest załamana, ale ostatecznie, widząc same dwóje w dzienniczku syna, zgadza się. Andrzej zostaje pomocnikiem ślusarza. Wykonuje proste, mechaniczne pracę przy szlifowaniu blaszek.
Wokoło wszyscy pną się w górę: jego kolega z dawnej klasy zdał do klasy maturalnej, chce iść na politechnikę; kolega z pracy, Tadeusz, kończy technikum wieczorowe, dzięki czemu awansowano go na majstra. Każdy się rozwija, a Andrzej stoi w miejscu. Nic mu się nie chce, nie jest decyzyjny. Przede wszystkim zaś jest leniwy i pazerny - wydaje mu się, że za wieczne spóźnienia i najprostszą pracę powinien być suto wynagradzany. Mimo to wciąż powtarza, że jest ambitny.
Książeczka ma wymiar edukacyjny i pedagogiczny, zachęca do nauki, pokazując proste przełożenie wykształcenia na stanowisko i zarobki.

Biblioteka Błękitnych Tarcz 17/62
Siedemnastoletni Andrzej rzuca szkołę i chce rozpocząć pracę. Matka jest załamana, ale ostatecznie, widząc same dwóje w dzienniczku syna, zgadza się. Andrzej zostaje pomocnikiem ślusarza. Wykonuje proste, mechaniczne pracę przy szlifowaniu blaszek.
Wokoło wszyscy pną się w górę: jego kolega z dawnej klasy zdał do klasy maturalnej, chce iść...