Trzeci tom opowieści o Justinie de Quincy. Czy ja już mówiłam, że mi się to podoba? Jeśli tak, to teraz mówię, że BARDZO mi się podoba. Wczoraj zarwałam nockę, bo po prostu MUSIAŁAM doczytać to do końca. Jeśli pierwszy tom to były przydrożne zarośla, a druga - zagajnik, to w trzeciej intryga jest niczym walijski las - gęsta, zawikłana i pełna niebezpieczeństw, nigdy nie wiadomo, jakie niespodzianki czyhają na człowieka za następnym starym drzewem... A w tym wszystkim starzy znajomi z "historycznego realu" - królowa Eleonora i jej perfidny syn Jan, a także (ponad wszystko) Llewelyn jeszcze-nie-książę Walii.

Idę załadować Kindle'a częścią czwartą (niestety ostatnią)....

Trzeci tom opowieści o Justinie de Quincy. Czy ja już mówiłam, że mi się to podoba? Jeśli tak, to teraz mówię, że BARDZO mi się podoba. Wczoraj zarwałam nockę, bo po prostu MUSIAŁAM doczytać to do końca. Jeśli pierwszy tom to były przydrożne zarośla, a druga - zagajnik, to w trzeciej intryga jest niczym walijski las - gęsta, zawikłana i pełna niebezpieczeństw, nigdy nie...