7,5/10
Chyba wystarczającym powodem by sięgnąć do "Wilhelma Tella" Schillera jest chęć poznania okoliczności (jeśli nie historycznych to przynajmniej literackich) słynnego strzału z kuszy, i myślę że właśnie to kieruję sporą częścią współczesnych czytelników. Jest to jednak przede wszystkim najdojrzalsze dzieło Schillera wieńczące jego całą twórczość dramatyczną. Nie znaczy jednak, że jest to jego najlepszy utwór.

To co może czytelnika przytłoczyć w "Wilhelmie Tellu", mnie najbardziej zaciekawiło - historyczność utworu. Schiller wprowadza w tym mało scenicznym dramacie naprawdę pokaźną ilość różnorodnych postaci charakteryzujących społeczeństwo znajdującej się pod habsburskim panowaniem Szwajcarii przełomu XII i XII wieku. Schiller umiejscawia akcję nie tylko w bardzo realnych i namacalnych miejscach w Szwajcarii, ale też szeroko kreśli tło historyczne szwajcarskiego powstania. Sam Tell jest tutaj cichym bohaterem i żadnym dowódcą, ale symbolem zrywu narodowowyzwoleńczego. Choć jest tytułową i centralną postacią dramatu, według zamysłu niemieckiego poety często pojawiającym się jedynie w tle opowiadanej historii. W zasadzie to czyni dramat jeszcze ciekawszym pod względem formalnym, zwłaszcza że Schillerowi całkiem nieźle udaje się oddać psychikę Tella - wielkiego bohatera, ale nie czującego się wielkim.

Niestety pod względem czytelniczym "Wilhelm Tell" jest bardzo mało angażujący. Powstanie Szwajcarów nie budzi we współczesnym czytelniku większych odczuć, a ich sprawa mało obchodzi czytelnika, co niestety odbiera pewną dozę przyjemności z lektury. Sam utwór czyta się dobrze, choć może znużyć w pewnych momentach. Dzieło całkiem imponujące, ale zupełnie niepociągające. Pomimo tego zarzutu, warto się zapoznać.

7,5/10
Chyba wystarczającym powodem by sięgnąć do "Wilhelma Tella" Schillera jest chęć poznania okoliczności (jeśli nie historycznych to przynajmniej literackich) słynnego strzału z kuszy, i myślę że właśnie to kieruję sporą częścią współczesnych czytelników. Jest to jednak przede wszystkim najdojrzalsze dzieło Schillera wieńczące jego całą twórczość dramatyczną. Nie znaczy...

Na początku wydawało mi się, że po postu przemęczę ten utwór, ale od trzeciego aktu akcja się rozwija. No i teraz wiem jakie były okoliczności słynnego zestrzelenia jabłka z głowy własnego syna.

Na początku wydawało mi się, że po postu przemęczę ten utwór, ale od trzeciego aktu akcja się rozwija. No i teraz wiem jakie były okoliczności słynnego zestrzelenia jabłka z głowy własnego syna.

Ten dramat to, wbrew tytułowi, nie tyle historia o losach Wilhelma Tella, ile o niepodległościowym zrywie ludności szwajcarskiej, która zbuntowała się przeciw tyrańskiej okupacji władz austriackich. Jednakże Tell jest tu jedną z najbardziej charakterystycznych postaci, a jego sławny strzał z łuku i zestrzelenie jabłka z głowy własnego syna, stanowią tu kluczową rolę. Jest to bowiem nie tylko symbol niezwykłych umiejętności Wilhelma Tella oraz jego samozaparcia, ale przede wszystkim - wyraz okrucieństwa, do którego dopuścił się austriacki okupant, zmuszający ojca do podniesienia ręki na ukochane dziecko... Jest też Tell wzorcowym bohaterem romantycznym - patriotą, szlachetnym i dzielnym człowiekiem. Słowem, wymarzony typ dla romantycznego poety.

Cała historia jest ciekawa, choć dość zagmatwana ze względu na pokaźną ilość biorących udział w dramacie postaci. Dodatkowo bez znajomości historii tego okresu w dziejach Szwajcarii choćby w zarysie, dość trudno wyrobić sobie wystarczający ogląd na tło toczącej się historii. Ale jednak całość czyta się dość dobrze. Może tylko brakuje tu jakichś konkretnych działań, a same zwycięstwa nad austriackim zaborcą wychodzą Szwajcarom zbyt łatwo, wszystko układa się zbyt idyllicznie.

Ale z drugiej strony - to przecież romantyczna historia, a nie dokument historyczny...

Ten dramat to, wbrew tytułowi, nie tyle historia o losach Wilhelma Tella, ile o niepodległościowym zrywie ludności szwajcarskiej, która zbuntowała się przeciw tyrańskiej okupacji władz austriackich. Jednakże Tell jest tu jedną z najbardziej charakterystycznych postaci, a jego sławny strzał z łuku i zestrzelenie jabłka z głowy własnego syna, stanowią tu kluczową rolę. Jest...

A oto kolejny z moich ulubionych dramatów. Wciąga od samego początku, intryguje i olśniewa szlachetnością, oraz odwagą bohatera.

A oto kolejny z moich ulubionych dramatów. Wciąga od samego początku, intryguje i olśniewa szlachetnością, oraz odwagą bohatera.