to jest biografia pisarza. Siedział w kawiarni i pisał. potem szedł do domu. mało gadał dużo czytał.
całoksiążkowy dowód na o że olewanie systemu daje luz.
to jest biografia pisarza. Siedział w kawiarni i pisał. potem szedł do domu. mało gadał dużo czytał.
całoksiążkowy dowód na o że olewanie systemu daje luz.
Biografia skrajnie nieśmiałego księcia, który przez całe życie czytał. Po czym, wbrew temu, co mówią ci, którzy nie wierzą w wartość poznawczą czytania sobie, pod koniec życia napisał najważniejszą włoską powieść. Nie doczekał wydania.
Biografia skrajnie nieśmiałego księcia, który przez całe życie czytał. Po czym, wbrew temu, co mówią ci, którzy nie wierzą w wartość poznawczą czytania sobie, pod koniec życia napisał najważniejszą włoską powieść. Nie doczekał wydania.
Kto pokochał powieść "Lampart" (a ja tak), ten powinien zapoznać się z postacią tajemniczego księcia Lampedusy autora arcydzieła. To jeden z najbardziej niezwykłych losów pisarskich. Giuseppe Tomasi był erudytą, który "prawie wszystko przeczytał". Zdominowany przez matkę, nieśmiały, delikatny. Rozdarty między miłością do żony a apodyktyczną matką. Po publikacji trzech tekstów w latach 1926-27 zamilkł prawie na 30 lat. Napisał genialną powieść, którą zlekceważyło kilku redaktorów. Książkę wydano dopiero kilka miesięcy po śmierci autora. Gdy już się ukazała, szybko stała się bestsellerem. Biografia Gilmoura prowadzi nas w zajmujący sposób przez wszystkie wątki życia "Ostatniego Lamparta". Szkoda jedynie, że książka nie posiada indeksu osobowego, niedosyt pozostawia również wybór fotografii. Od Gilmoura dowiadujemy się, że Tomasi wykonał bardzo liczne fotografie podczas swoich europejskich podróży (Anglia, Francja, Niemcy, Austria). Nawet jeżeli zdjęcia były złe, niedobrze skadrowane (jak podkreśla aautor biografii) to chociaż kilka z nich chciałoby się zobaczyć. Mnie osobiście bardzo brakuje również fotografii cukierni Mazzara, w której Tomasi napisał swoją powieść.
Kto pokochał powieść "Lampart" (a ja tak), ten powinien zapoznać się z postacią tajemniczego księcia Lampedusy autora arcydzieła. To jeden z najbardziej niezwykłych losów pisarskich. Giuseppe Tomasi był erudytą, który "prawie wszystko przeczytał". Zdominowany przez matkę, nieśmiały, delikatny. Rozdarty między miłością do żony a apodyktyczną matką. Po publikacji trzech...
to jest biografia pisarza. Siedział w kawiarni i pisał. potem szedł do domu. mało gadał dużo czytał.
całoksiążkowy dowód na o że olewanie systemu daje luz.
to jest biografia pisarza. Siedział w kawiarni i pisał. potem szedł do domu. mało gadał dużo czytał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tocałoksiążkowy dowód na o że olewanie systemu daje luz.
czuje się zapach Sycylii, bardzo klimatyczna i niezwykle elegancka
czuje się zapach Sycylii, bardzo klimatyczna i niezwykle elegancka
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBiografia skrajnie nieśmiałego księcia, który przez całe życie czytał. Po czym, wbrew temu, co mówią ci, którzy nie wierzą w wartość poznawczą czytania sobie, pod koniec życia napisał najważniejszą włoską powieść. Nie doczekał wydania.
Biografia skrajnie nieśmiałego księcia, który przez całe życie czytał. Po czym, wbrew temu, co mówią ci, którzy nie wierzą w wartość poznawczą czytania sobie, pod koniec życia napisał najważniejszą włoską powieść. Nie doczekał wydania.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKto pokochał powieść "Lampart" (a ja tak), ten powinien zapoznać się z postacią tajemniczego księcia Lampedusy autora arcydzieła. To jeden z najbardziej niezwykłych losów pisarskich. Giuseppe Tomasi był erudytą, który "prawie wszystko przeczytał". Zdominowany przez matkę, nieśmiały, delikatny. Rozdarty między miłością do żony a apodyktyczną matką. Po publikacji trzech tekstów w latach 1926-27 zamilkł prawie na 30 lat. Napisał genialną powieść, którą zlekceważyło kilku redaktorów. Książkę wydano dopiero kilka miesięcy po śmierci autora. Gdy już się ukazała, szybko stała się bestsellerem. Biografia Gilmoura prowadzi nas w zajmujący sposób przez wszystkie wątki życia "Ostatniego Lamparta". Szkoda jedynie, że książka nie posiada indeksu osobowego, niedosyt pozostawia również wybór fotografii. Od Gilmoura dowiadujemy się, że Tomasi wykonał bardzo liczne fotografie podczas swoich europejskich podróży (Anglia, Francja, Niemcy, Austria). Nawet jeżeli zdjęcia były złe, niedobrze skadrowane (jak podkreśla aautor biografii) to chociaż kilka z nich chciałoby się zobaczyć. Mnie osobiście bardzo brakuje również fotografii cukierni Mazzara, w której Tomasi napisał swoją powieść.
Kto pokochał powieść "Lampart" (a ja tak), ten powinien zapoznać się z postacią tajemniczego księcia Lampedusy autora arcydzieła. To jeden z najbardziej niezwykłych losów pisarskich. Giuseppe Tomasi był erudytą, który "prawie wszystko przeczytał". Zdominowany przez matkę, nieśmiały, delikatny. Rozdarty między miłością do żony a apodyktyczną matką. Po publikacji trzech...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to