Bo tajemniczości i czaru lasu nie odczuje ten, kto szybko i bezmyślnie przebiega jego wydeptane ścieżki. Do tego trzeba sobie torować drogę poprzez poplątane krzewy, trzeba przez gęstwinę zieleni patrzeć na wysokie trawy i lśniące mchy. Pod cienistymi liśćmi roślin, w dziuplach drzew i ciemnych otworach, pod spróchniałą korą ściętych pni i w plątaninie korzeni wijących się po ziemi, panuje dniem i nocą życie i krzątanina pełna radości i niebezpieczeństw, walk, cierpienia i przyjemności.