Dżentelmen nigdy nie zapomina swoje przyszłości. Dżentelmen potrafi przejść przez wszystko. Stanąć twarzą w twarz ze wszystkimi. Dżentelmen przyjmuje odpowiedzialność za swoje czyny i niesie ciężar ich konsekwencji, nawet jeśli sam nie był inicjatorem tych czynów, ale poszedł na ustępstwo, nie powiedział: "Nie", choć wiedział, że powinien był to zrobić (...)

(...) ludzka powłoka to jest coś, w czym się mieszka i śpi, lecz to niewiele ma wspólnego, z tym, kim się jest, a jeszcze mniej z tym, jak się postępuje.

Jaka szkoda, że Cnota nie troszczy się - pewno nie jest w stanie o swoich gorliwych wyznawców tak, jak czyni to Nie-Cnota, szkoda, że ofiaruje im w zamian tylko pozbawioną smaku i zapachu cnotę; porównaj to nie tylko z barwną nagrodą grzechu i rozkoszy, lecz z ową czujną, niezachwianą i wszechobecną umiejętnością, tym niewiarygodnym, nieporównanym talentem imaginacyjnym i odkrywczym, który kieruje już chwiejnymi krokami dziecka, mocno i uparcie, ku pogoni za przyjemnością.

Był on (Boon) wzajemnym dobrowolnym stowarzyszeniem dla korzyści i ochrony, przy czym wszelkie korzyści miał Boon, do nas zaś należały wzajemność, dobrowolność i ochrona.