Kto się w opiekę odda Panu Swemu". Przedostały się przez deski ścian i dachów i podchwycone zostały przez tłumy żegnających i płaczących na peronie, łącząc się z dźwiękiem uniosły się pod gwieździste niebo, płynąc do Najwyższego z prośbą aby był z nami i towarzyszył wszędzie tam, gdziekolwiek rzuci nas okrutny los. I właśnie w tym momencie, w ciemnych, bydlęcych wagonach poczuliśmy Jego obecność i wiedzieliśmy, że jest z nami i że nas nie opuści.

Tęsknota
Tam gdzie Niemen i Wilja - i Gród Gedymina, Kalwaria Wileńska i gdzie Ostra Brama,
Mogiła Matki - i gdzie serce Syna,
I rozlegle bory - Wieszcza Adama!

Tam gdzie złociste łany i laki pachnące,
Dzwonki, rumianki i sady kwitnące!
Szum borów sosnowych przed zachodem slonca.
I tafla jeziora srebrem się mieniąca.