Gdzieś w za­ka­mar­ki umy­słu nowo po­wo­ła­na dy­rek­tor­ka szko­ły po­upy­cha­ła nie­speł­nio­ne ma­rze­nia, wizja wiel­ko­miej­skie­go życia też wy­bla­kła jak lnia­ny obrus na słoń­cu.

Czy­ta­nie stało się bo­wiem dla Zofii Kra­jew­skiej je­dy­ną ak­tyw­no­ścią, która po­zwa­la­ła jej na wy­rwa­nie się – choć­by tylko my­śla­mi – z tego wiej­skie­go świa­ta, ogra­ni­czo­ne­go i cia­sne­go.

Na nic się zdawało kuszenie babską imprezą albo dyskoteką z chłopakami z Technikum Morskiego – Ankę bez reszty pochłonęła sztuka.

To ważne, by robić w życiu coś, co się lubi, a nie szamotać się, by zarobić na chleb. Bogaty mąż i żona z pasją.